அநாநியின் அழகிய பஞ்சவர்ணக்கிளி

நீங்கள் இந்தப் பதிவின் பின்னூட்டங்களை முழுமையாகப் படிக்கவில்லையென்றால், எதைப் பற்றி இத்தனை தீவிரமாக எழுதுகிறான் என்ற புரிதல் உங்களுக்குக் கிட்டாது.













டியர் அநாநி,





இறுதியாகத் தீர்ப்பு வழங்கி விட்டீர்கள்.

எதிர்பார்த்தது தான்.

தீர்ப்பு வழங்க உங்களுக்கு அருகதை வழங்கியவர்கள் யார் என்ற கேள்விகளை எழுப்பப் போவதில்லை. இதுமாதிரி, சுயதகுதி பெற்ற நீதிபதிகள் பலர் இருப்பதை அறிந்து கொண்டு தான் நாங்களும் இயங்குகிறோம் என்பதை நீங்கள் அறிந்திராமல் இருக்க முடியாது

என்றாலும், உங்களுடனே இருக்கும் அல்லது பிறவிக்குணமாய் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் முரண்களைச் சுட்டிக் காட்டாமல் இருக்க முடியாது.

// I am not going to do any guess work about your intention as you have done now. Because, I feel guessing intention denotes the guilty mind. //

ஊகிப்பது குற்றமுள்ள மனதைக் குறிக்கிறது என்று எழுதிவிட்டு, நான் செய்யக் கூடாதென நீங்கள் அறிவுறுத்திய அதே செயலைக் கொண்டு தான் நீங்கள் என் நோக்கத்தைப் பற்றி ஊகித்து உங்கள் தீர்ப்பை எழுதி இருக்கிறீர்கள் என்று உங்களுக்குப் புரியவில்லையா

// இன்றிலிருந்து இரண்டாண்டுகளில் "ஜன கன மன" பாடுவது இஸ்லாமியர்களை அவமதிக்கும் செயல் என்று நீங்கள் எழுதப்போகும் கட்டுரையை படிக்கத்தான் போகிறோம். //

எதைக் கொண்டு இதை ஊகித்தீர்கள்? அநாநியாக வந்து கருத்து சொல்லும் உங்கள் தீரம் நான் சொல்லாததை சொல்வதாக ஊகிப்பதற்கு அதிகாரம் வழங்கி விட்டதா? திருப்பிப் படித்துப் பாருங்கள் - ஆங்கிலத்தில் எழுதினால், அந்த எழுத்துகளுக்கு ஒரு அங்கீகாரம் கிட்டிவிடும் என்று நீங்களாக நினைத்துக் கொண்டீர்களானால், அது உங்களின் பலவீனம் தானே தவிர, என்னுடையது அல்ல.

நீங்களும், நானும் எழுதியதை மீண்டும் வாசித்துப் பாருங்கள். உங்களுடைய கேள்விகள் உள்நோக்கம் நிறைந்தது என்று நான் எழுதியதைத் தான் இறுதியில் உங்களின் எழுத்துகள் நிரூபித்திருக்கின்றன.

/// ஒவ்வொரு காரியம் ஒவ்வொரு மாதிரியாகப் பார்க்கப் படுகிறது. விவாதிக்கப் படுகிறது. அதனாலயே, அந்தக் காரியத்தில் ஈடுபட்டவர், தேச விரோதியாகப் பார்க்கப் பட வேண்டிய அவசியமில்லை. ///

நான் மேலே சொல்லியதை நீங்கள் நேர்மையாக எடுத்துக் கையாளவில்லை. Reading in between the lines? நான் இதை சொல்லிய சூழ்நிலையை தவிர்த்து விட்டு, நடுவிலிருந்து சில வரிகளை உருவியெடுத்துக் கொண்டு வந்து, அதை என்னுடைய கருத்தாக மாற்ற முயற்சித்துக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள். நான் சொன்ன முழுமையையும் படித்துப் பார்க்கவில்லை. அல்லது உங்களுக்குப் புரியவில்லை.

நான் எழுதிய முழுமையான பின்னூட்டம் இதோ:

// இவர்கள் பாடுவார்களா, அவர்கள் பாடுவார்களா என்பதை இஸ்லாமியர்களைக் குறித்து மட்டும் எழுப்ப வேண்டிய கேள்வியாக இருக்கக் கூடாது. சமீபத்தில் ஒரு சர்ச்சை எழுந்தது. இந்தியாவின் ஜனாதியாகத் தகுதியுடையவர் என்று கருதப்பட்ட திரு. நாராயணமூர்த்தி அவர்கள் கூட, இந்திய தேசிய கீதத்தை இசைப்பது மட்டுமே போதுமானது. பாடவேண்டும் என்று வற்புறுத்த வேண்டாமே என்று ஒரு கருத்தை முன்வைத்தார்.

இது போல, தேசியகீதம் குறித்து அவ்வப்போது பலவித சர்ச்சைகள் எழுகின்றது. விவாதங்கள் நடக்கின்றன. இதெல்லாம் தேசவிரோதமாக பார்க்கப்படவில்லை. ஆனால், இஸ்லாமியர்கள் இது இணைவைத்தலாகிவிடுமோ என்ற மனசஞ்சலத்துடன், அதுகுறித்த விளக்கங்களைத் தேடினால், உடன் அது சந்தேகத்துடன் பார்க்கப்படவேண்டிய அவசியமென்ன வந்து விட்டது? //

இன்ஃபோஸிஸ் நாராயணமூர்த்தி கூட தேசியவிவாதம் எழுப்பினார் - ஆனால், அது தேசவிரோதமாகப் பார்க்கப்படவில்லை. அதுபோலவே, தேசபக்தியோடு சம்பந்தப்படுத்தப்படுபவற்றைக் குறித்து ஐயப்பாடு எழுப்பினார்கள் என்றால் அவர்களை உடனே தேசவிரோதிகளாக சித்தரிக்கவில்லை என்று சொன்னதில் என்ன தவறு இருக்கப் போகிறது?
இதுவரையிலும் இஸ்லாமியர்கள் தேசியகீதம் குறித்து எந்தவித கேள்விகளும் எழுப்பவில்லை என்று ஒப்புக் கொண்டுவிட்டு, பிறகு இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து நீ எழுதப் போகிறாய் என்பது உங்கள் போன்ற ஊனமுற்ற மனதிலிருந்து தான் சிந்தனைகளாக வெளிப்பட முடியும்.

தேசபக்தியை ஏகபோக குத்தகைக்கு எடுத்துக் கொண்டதாக வேஷம் போடுபவர்கள் தான் இதுவரையிலும் தேசபக்தி சம்பந்தப்பட்ட அனைத்தையும் கேள்விக்குள்ளாக்கி இருக்கிறார்கள். இன்று புழக்கத்திலிருக்கும் 'ஜணகணமண..' கீதத்தை 'வந்தே மாதரமாக' மாற்ற வேண்டும் என்ற சிந்தனையை வைத்து அரசியல் பண்ணிக் கொண்டிருக்கும் சங் பரிவார்களைப் பற்றி நீங்கள் கூறி இருக்க வேண்டும் - இவர்கள் தேச விரோத சக்தி என்று. தேசியகொடியின் மையத்தில் இருக்கும் அசோக சக்கரம் பௌத்தத்தைக் குறிக்கிறது - அதை நீக்க வேண்டும்; தேசியகொடியில் இருக்கும் பச்சை இஸ்லாமியர்களின் அடையாளம் - என தேசிய கொடியின் நிறத்தை மாற்ற வேண்டும் என்ற கருத்தை முன்வைத்தவர்கள் தான் இந்துத்வா வாதிகள். இத்தனை சிந்தனைகளும் தர்க்கத்திற்குட்படுத்தப்பட்டே வந்திருக்கின்றன. தேசியகீதமும், தேசிய கொடியும் வழக்கத்திலிருக்கும் பொழுதுதான் இவையனைத்தும் விவாதிக்கப்பட்டது. அப்பொழுது யாரும் யாரையும் தேசவிரோதிகளாகப் பார்க்கவில்லை. அதை ஒரு விவாதத்துக்குரிய பொருளாகவே எடுத்துக் கொண்டு விவாதித்தனர். அதன் அடிப்படையிலே விவாதம் என்று ஒன்று வந்தால், விவாதிக்கத் தவற கூடாது - அது எவராக இருந்தாலும் என்று எழுதினேன்.

உங்கள் நியாயப்படி, சுதந்திரமான சிந்தனைகளை ஒரு இஸ்லாமியர் அல்லாதவர் முன் வைத்தால் அதை விவாதிப்போம். ஆனால், இஸ்லாமியர் ஒருவர் ஒரு சிந்தனையை முன்வைத்தால் - அதை விவாதிக்க மாட்டோம் - மாறாக, அந்த சிந்தனையை முன்வைத்தவரை தேசவிரோதி என பிரகடனப்படுத்துவோம் என அறிவிப்பது - நீங்கள் எந்த அடிப்படைவாதத்தை கையில் எடுத்துக் கொண்டு அலைகிறீர்கள் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.

அநாநி என்பது ஒரு பெயராக இருக்கலாம் - அதை ஒரே ஒருவர் மட்டும் வைத்துக் கொண்டால் அது ஒருவரின் பெயராக இருக்கும். முகவரியற்ற அனைவரும் அந்த பெயரின் பின்னே ஒளிந்து கொள்ளும் பொழுது, அதை ஒரு பெயராக எவரும் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள். அவ்வாறு 'புத்திசாலித்தனம்' மிக்க வாதங்களை வைக்க வேண்டாம். படிப்பவர்கள் சிரிக்கப் போகிறார்கள். மற்றபடி அநாநி வசதியை உபயோகிப்பேன் என அடம்பிடிப்பது உங்கள் விருப்பம். முதுகெலும்பு இல்லாத ஒருவனை நிமிர்ந்து நில் என்று சொல்வது தன்னைத் தானே முட்டாளாக்கிக் கொள்வதாகும், இல்லையா? நான் முட்டாளில்லை.

இறுதியாக, எந்த ஒரு மனிதனிடமும், என் தேசபக்தியை நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியத்திற்குட்படுத்திக் கொள்ள மாட்டேன். அதிலும், தன்னை வெளிக்காட்டிக் கொள்ள திராணியற்ற ஒரு அல்பத்திடம் கண்டிப்பாக நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

பின், நீங்கள் பிரம்மாஸ்திரமாக எண்ணிக் கொண்டிருக்கும் உங்களுடைய மற்றொரு பின்னூட்டம் -

// A very important factor which is making it almost impossible for Hindu-Muslim unity to become an accomplished fact is that the Muslims cannot confine their patriotism to any one country. I had frankly asked many Muslims whether, in the event of any Mohammedan power invading India, they would stand side by side with their Hindu neighbours to defend their common land. I was not satisfied with the reply I got from them.

Gurudev Rabindranath Tagore //

குருதேவ் ரபீந்தரநாத் தாகூர் கூறிய கூற்றாக (!!??) நீங்கள் முன் வைக்கும் வாதம் முற்றிலும் தவறானது.

இந்தியா பாக்கிஸ்தானுடன் நடந்த யுத்தங்களில், பல இஸ்லாமியர்களும் கலந்து கொண்டிருக்கின்றனர் - அவற்றைப் பாடப்புத்தகங்களிலே கூட வைத்திருந்தனர் - 30 வருடங்களுக்கு முன்பே நானே படித்திருக்கிறேன். இன்று இஸ்லாமியர்களுக்கு ராணுவத்தில் வாய்ப்புகள் மறுக்கப்படுகிறது என்பது தான் உண்மையே தவிர, அவர்கள் முன்வரவில்லை என்பது அப்பட்டமான பொய்.

இஸ்லாமியர்களுடைய தேசபக்தி பூகோள எல்லைகளைக் கடந்திருக்கின்றன என்பது தவறான கண்ணோட்டம். இதற்கு மாற்றான கருத்துகளை உலக வரலாற்றிலிருந்து எத்தனை எத்தனையோ உதாரணங்களைக் கொண்டு கூற முடியும் - ஓட்டமான் ஒரு இஸ்லாமியப் பேரரசு தான். ஆனாலும், அவர்களுக்குக் கீழ் இணங்கி இருக்க - அராபியர்கள் விரும்பவில்லை. தனி நாட்டுக்காகப் போராடி பெற்றுக் கொண்டார்கள் - சவுதி அரேபியாவை. எகிப்து, சிரியா, ஜோர்டான், லெபனான், பாலஸ்தீனம் என்று எண்ணற்ற நாடுகள் சிறிது சிறிதாக ஓட்டமான் பேரரசிலிருந்து பிய்த்துக் கொண்டு வந்தவை தாம்.

இஸ்லாம் மனிதர்களை ஒரு ஆன்மீகத் தளத்தில் தான் இணைத்ததே தவிர, பூகோள எல்லைகளைத் தாண்டிய ஒரு இசைவை உண்டாக்க முடியவில்லை. என் வீட்டில் நான்; உன் வீட்டில் நீ; ஒருவரின் இருப்பிடத்தை மற்றொருவர் மதித்து வசிக்கும் பொழுது, சகோதரராக இருப்போம் - எல்லை மீறினால் வெட்டு, குத்து தான் என்று தான் இன்னமும் இவர்கள் வாழ்கிறார்கள்.

அதை விடுங்கள் - சமீபத்திய உதாரணம் - ஈராக். ஒரே நாடாக, சதாமின் கீழ் அடக்கப்பட்டிருந்த நாடு, இன்று அரபு முஸ்லிம், ஷியா முஸ்லிம், குர்து முஸ்லிம் என மூன்று துண்டுகளாக உடையக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இஸ்லாம் என்ற பொதுமைப் பண்பு இணைப்புக்கு வழி வகுக்காது. வழி வகுக்கக் கூடாது. ஒருவனுக்கு பல அடையாளங்கள் இருக்கின்றது. ஒற்றை அடையாளத்துடன் ஒரு மனிதன் இயங்குகிறான் என்பது எந்த விதத்திலும் சாத்தியமில்லை. ஒருவனுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அடையாளங்கள் இருக்கின்றன. இருக்க வேண்டும். அந்த அடையாளங்கள் அனைத்தையும் மதித்து ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் - அதன் அடிப்படையிலே தான் சமத்துவமும், சகோதரத்துவமும் ஏற்படும் என்பது தான் இஸ்லாத்தின் அடிப்படை. மாறாக இஸ்லாமே அடையாளங்களை அழித்து மனிதர்களை ஒன்றாக்கி விடலாம் என்ற கோட்பாட்டை முன் வைக்கவில்லை. உங்களுக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தால், நபிகள் பெருமானார் அவர்களின் இறுதி உரையைப் படித்துப் பாருங்கள். இன்றைய ஐக்கிய நாடுகளின் மனித உரிமை பிரகடன சாசனத்திற்கு அது ஒரு முன்னுரை போன்று அமையும்.

மனிதனின் விடுதலை வேட்கையை எந்த ஒரு ஒற்றை அடையாளமும் தனித்து நின்று தீர்மானிப்பதில்லை. நீங்கள் முன் வைத்த (தாகூரின்?) கூற்று தவறான அனுமானங்களால் கட்டமைக்கப்பட்டதே அன்றி, யதார்த்தத்தை ஒட்டியதில்லை.

நம் துணைக்கண்டத்திலே, மொழி உணர்வு, மத உணர்வுகளையும் மீறி பிளவு உண்டாக்கக் கூடும் என்ற நிகழ்வை, அவர் அறிந்திருக்க நியாயமில்லை. வங்க தேசம் கிழக்கு பாக்கிஸ்தானிலிருந்து தன் ஆத்மாவைத் தேடி எடுத்துக் கொண்ட பொழுது, இஸ்லாம் என்ற உணர்வையும் மீறி, உருது, வங்கம் என்ற மொழியுணர்வின் அடிப்படையிலே போரிட்டதனால் தான் சாத்தியமாற்று வங்க மொழி முஸ்லிம்களுக்கு ஒரு தனி நாடு.

சமூக ரீதியாக அந்நியப்படுத்தும் போக்கு குறித்து தான் இஸ்லாமியர்கள் தங்கள் எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்துகிறார்களே தவிர, தேசத்தை எதிர்த்து அல்ல.

இந்துத்வா தான் இந்தியா என்ற தவறான - எவருமே ஏற்றுக் கொள்ளாத தத்துவத்தை தான் எதிர்க்கிறோமே தவிர, இந்திய இறையாண்மையை அல்ல. இந்துத்வாவை எதிர்ப்பதில் நாட்டிலே பாதிக்கு மேல் மத அடையாளங்களைத் தாண்டிய பல மக்களும் இணைந்து கொள்ளும் பொழுது, ஒரு சிறுபான்மை குழு தேசபக்தி தரக்கட்டுப்பாடு அலுவலராக தங்களைத் தாங்களே நியமித்துக் கொள்வதைத் தான் எதிர்க்கிறோம். எதிர்ப்போம் தொடர்ந்து.

// உங்களைப்போன்றவர்களின் இக்கருத்தை எதிர்க்கும் இஸ்லாமியர்களும் உண்டு. அவர்களாலேயே இஸ்லாம் புனிதமான மதமாக வாழ்கிறது //

முகவரியற்ற தத்துவங்களைப் பேசுபவர்களின் வீட்டுக் கொட்டடியில், தங்கக் கூண்டில், ஒரு சில வாக்கியங்களை மிமிக்ரி செய்யும் பஞ்சவர்ணக்கிளியின் அழகு வடிவம் போன்று இருப்பவர்களை நீங்கள் சிலாகிப்பதைக் குறித்து எனக்கு எந்த அக்கறையுமில்லை. என் உரிமைகளையும், என் கருத்துகளைப் பேசும் விடுதலை உணர்வையும் மதிக்கும் நல்ல நண்பர்களிடையே தான் நான் 'இந்தியன்' எனப் பெயர் பெற விரும்புகிறேனே தவிர, 'செல்லப் பிராணிகளை' கூண்டில் வளர்த்து தங்கள் ஜீவகாருண்யத்தைப் பறை சாற்றும் சாயம் தீட்டிய போலிகளிடமிருந்து அல்ல. என் தேசபக்தியை மெச்ச வேண்டுமென உங்களைப் போன்ற தெளிவின்மை மிக்க (இந்து)த்துவவாதிகளிடம் கோரி நிற்கப் போவதில்லை.

நன்றி - குறைந்தபட்சமாக வார்த்தைகளில் நாகரீகம் காட்டிப் பேசியமைக்கு, எண்ணங்களில் தேளின் விஷக் கொடுக்கு கொட்டுவதற்குத் துடித்துக் கொண்டேயிருந்தாலும்..

வணக்கமும் வந்தே மாதரமும்

நல்லடியாரின் வணக்கம் வணக்கம் வணக்கம் பதிவில் பின்னூட்டமிட்டது.

வணக்கம் என்ற சொல்லின் பயன்பாட்டை, இத்தனை தூரத்திற்கு ஆராய்ந்து பார்த்திருக்கிறீர்கள் என்பதை நினைக்கும் பொழுது, வியப்பாக இருக்கிறது.

ஒவ்வொரு செயலையும், எந்த நோக்கோடு செய்யப்படுகிறது என்பதைக் கருத்தில் கொண்டே, அந்தச் செயல் அங்கீகரிக்கப்படுகிறது. எந்த உள்நோக்கமுமின்றி, இயல்பாக ஒரு மொழியைப் பயன்படுத்துவதால், எந்தப் பாதகமும் நிகழ்ந்து விடுவதில்லை.

நோன்பு வைப்பவர்கள், அதற்கான 'நிய்யத்' செய்து கொள்ள வேண்டும். அதாவது தனது நோக்கம் குறித்த உறுதிபாடு. இவ்வாறு 'நிய்யத்' செய்யாமல், சும்மா பட்டினி கிடப்பதெல்லாம், நோன்பாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவதில்லை. அதே போல், தொழுகையின் போது, 'இந்தத் தொழுகையை தொழுகிறேன்' என்று நிய்யத் செய்து கொள்ள வேண்டும். இல்லையென்றால், அது தொழுகையாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது.

ஆக, இறைவனை வணங்கும் பொழுது, 'நான் உன்னை வணங்குகிறேன்' என்ற உறுதியில்லாதவற்றை இறைவணக்கமாக ஏற்பதில்லை என்ற கோட்பாட்டை இஸ்லாம் உருவாக்கியதே இணைவைத்தல் என்ற பாவத்தை செய்து விட கூடாது என்ற காரணத்தால் தான்.

இணைவைத்தல் நிகழ்வதற்கு - 'நான் இன்னதை வணங்குகிறேன் - இறைஞ்சுகிறேன்' என்ற 'நிய்யத்'தை செய்து கொண்டாக வேண்டும். இன்றும் பலர் தர்காவில் அடக்கமாகி இருக்கும் அறிஞர்களிடத்தில் 'நேர்ச்சையாக' வேண்டிக் கொள்வார்கள் - எனக்கு நீ இதைக் கொடுத்தால், நான் உன் தர்காவில் வந்து இன்னின்ன செய்கிறேன் என்று. அதாவது ஒரு உறுதிபாடை உண்டாக்கிக் கொள்கிறார்கள். 'நிய்யத்' செய்கிறார்கள். அதுவே தவறாகிறது. ஆனால், எந்த ஒரு 'நிய்யத்'துமின்றி, ஒரு சுற்றுலா போன்று அங்கு சென்று வருவதற்கு தடையேது?

இங்கு 'வணக்கம்' என்று சொல்வது, எதிரில் இருப்பவரை நான் இறைவனாகக் கருதி வணங்குகிறேன் என்பதாகக் கருதக் கூடாது. மரியாதை செலுத்துவதைக் குறிக்கும் ஒரு மொழியின் சொல். அந்த சொல்லைப் பயன்படுத்தினால், அது இறைவனுக்கு இணைவைத்ததாகிவிடும் என்பது மூளையின் சிந்தனைச் ஜவ்வுகளை வலுக்கட்டாயமாக இழுத்து சிதைப்பதாகும் - வதைப்பதாகும். சிந்தனையாகாது.

வந்தே மாதரம் என்ற பாடலில் மண்ணின் பெருமையைத் தான் சொல்வதாகக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டுமே தவிர, அதை இறைவனாக உயர்த்தி, மனதில் 'நிய்யத்' செய்து கொண்டு வணங்குவதாகக் கருதக் கூடாது. இத்தகைய மனத் தடைகளைக் களைவதில் நாம் முனைப்பு காட்ட வேண்டும். மொழியைக் கையாள்கையில், அநாவசியமாக நோக்கங்கள் கற்பித்துக் கொண்டு, தன்னைச் சுற்றி ஒரு சுவர் எழுப்பிக் கொண்டு, தனித்தீவாக ஆவது சரியல்ல என்பது எனது கருத்து. இதை நான் எங்கும் படித்துச் சொல்லவில்லை. எனது சிந்தனையாகத் தான் முன்வைக்கிறேன்.

மொழிகளின் பயன்பாடு குறித்து இத்தனை மனத்தடைகளை எழுப்பிக் கொண்டது நாம் தானே தவிர, மொழிகள் எந்தத் தடையும் விதிக்கவில்லை. மொழி பெயர்த்தவர்கள் அப்படி செய்திருக்கிறார்கள். அப்படியும் மனதில் சஞ்சலமிருந்தால், அழகப்பன் சொல்லியது போல, வணக்கத்திற்குரியவன் என்பதை வழிபடுதலுக்குரியவன் என்ற சரியான பதத்தை இனி நாம் கையாள வேண்டுமே தவிர, 'வணக்கம்' என்று சொல்ல மாட்டேன் என்று விலகி நிற்பது சரியல்ல.

நாம் பேசும் தாய்மொழியைத் தவறாக அர்த்தம் செய்து கொண்டு, அதை நான் சொல்ல மாட்டேன். ஆனால், அதற்குப் பதிலாக, நாம் இருவருக்குமே அந்நியமான மொழியில், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' சொல்லிக் கொள்வோம் என்று அழைப்பு விடுப்பது எந்த விதத்திலும் நியாயமில்லை. 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' என்பதை அறிந்த இரு முஸ்லிம்கள் சொல்லிக் கொள்வதில் பொருள் இருக்கும். ஆனால், அரபி மொழி அறியாத ஒரு பிற மதத்தினருக்கு அவ்வாறு செய்யலாமே என்று பரிந்துரைப்பது தவறு.

'நோக்கங்கள்' தெளிவாக இருக்கும் பொழுது, இறைவனுக்கு இணை வைத்தல் ஒரு பொழுதும் நிகழாது - ஒரு மொழியைக் கையாள்வதால்.

வணக்கம் என்று சொல்வதினாலும், வந்தே மாதரம் என்று பாடுவதினாலும் நாம் இறைவனுக்கு எந்த விதத்திலும் குற்றமிழைத்தவர்களாக மாட்டோம்.

As long as the intentions are clear, everything is fine.

இதை வாசித்து கருத்து சொன்ன நண்பர் ஒருவர் சொன்னார் - வணக்கம் என்பது தமிழர் பண்பாட்டின் அடிப்படையில் எழுந்த முகமன் அல்ல. தமிழர் பண்பாட்டின் வழியாக முகமன் சொல்வது "வாழ்க...." என்ற வாழ்த்துதலுடன் தான். எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் சொல்லிக் கொள்ளலாம். (வாழ்க வாழ்க என்பது போல..)

இந்த வணக்கம் என்பது ஆர்யர்கள் தமிழர்களிடையே புகுத்தியது. அடிமைப்படுதலைக் குறிக்கும் வகையில் வணக்கம் என்பதை புகுத்தி விட்டனர். பல பண்பாட்டு மயக்கங்களில் இதுவும் ஒன்று. இதை கைவிட வேண்டும். அதற்குப் பதில், 'வாழ்க..' என்று வரவேற்பதுவும், பதில் மொழியாக 'வாழ்க வாழ்க..' என்றும் கூறிக் கொள்வது, நம்மை அடிமைச் சிந்தனையிலிருந்து விடுவிக்கும் என்று சொன்னார். (என்ன ஒன்று, வாழ்க வாழ்க என்று தகுதியற்ற தலைவர்களையெல்லாம் வாழ்த்துக் கொண்டிருக்கும் பண்பாட்டை நினைத்தால் தான், அந்த வார்த்தையை நடைமுறையில் ஏற்றுக் கொள்ள முடியுமா என்ற சந்தேகம் பலமாக எழுகிறது. தகுதியற்றவர்களை கூட்டம் போட்டு, கோஷம் போட்டு, வாழ்க வாழ்க என்று கூவுவதை விட்டு விட்டால், வாழ்க என்பது வணக்கம் என்ற சொல்லிற்கு நல்ல மாற்றாக அமையக் கூடும்...)

ஆக, இனி, நாம் வாழ்க என்று சொல்லியே ஒருவரை ஒருவர் வரவேற்கும் பழக்கத்தை மேற்கொள்ளலாம்.

என்றாலும், 'இணைவைத்தலை' அதன் நோக்கம் கருதியே இணைவைத்தலா அல்லது இல்லையா என்று வரையறுக்க வேண்டுமென்பதைக் குறித்து எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

நண்பர்கள் அனைவரும் வாழ்க என்று வாழ்த்தப் பழகும் வரையிலும் வணக்கத்தைத் தாராளாமாகச் சொல்லலாம்.

மோடிக்கு வாழ்த்துகள் சொல்வோம்

குஜராத் ஒளிர்கிறது என்று ஆரம்பித்து, பின்னர், ஒரு புள்ளியில் அதன் மீதான அவநம்பிக்கை கொண்டு, கொலை குற்றங்களை நியாயப்படுத்தி மக்களிடையே பிளவை ஏற்படுத்த முனைந்த பொழுதே, தெரிந்து விட்டது மோடி வெற்றி பெறுவார் என்று.

மக்களின் ஏகோபித்த ஆதரவு - நேர்மையான ஆட்சியும், மக்களின் அன்றாடத்தேவைகளை சிரமேற்கொண்டு செய்வது என்ற முனைப்பினாலும் வந்தது என்பதே உண்மை. இது அனைத்து அரசியல்வாதிகளும் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடம்.

ஆனால் மோடியின் சிறப்புகள் இத்துடன் முடிவடைந்து விட்டன.

அப்பட்டமாக, சிறுபான்மை இனத்தவரின் மீது தன் பரிவாரங்களை ஏவிவிட்டது - அந்தக் குற்றச் செயல்களை மூடி மறைப்பதில் முன் நின்றது, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, தன் வாயாலே அரச கொலைகளை நியாயப்படுத்தியது என தலைமைக்குத் தகுதியற்ற பல பண்புகளைக் கொண்டிருக்கும் அவரை - என்றும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் அவரது பாவச் செயல்கள்.

பின் எப்படி இத்தனை ஆதரவு?

கட்டப்பஞ்சாயத்து செய்பவர்களைக் கூட யாரும் எதிர்த்து கேள்வி கேட்பதில்லை. அதனாலேயே, கட்டப்பஞ்சாயத்து செய்பவர்கள் எல்லாம் சிறந்த தலைவர்கள் என்று சொல்லிவிட முடியாது.

ஆனால்,

முதலில் அதிகாரம் கைக்கு வரட்டும் - எல்லாரையும் அச்சுறுத்தி அடக்கி வைப்போம். பின்னர், நல்வழிகளைத் தேடும் என்ற 'anti-hero' கதையின் நாயகனாக மோடி இருக்கும் பட்சத்தில், இப்பொழுது அவர் நல்வழியைத் தேடும் கட்டாயத்தில் இருக்கிறார்.

இன்று குஜராத்தில், தனித்தீவாக சிறுபான்மையினர் ஆக்கப்பட்டுவிட்டனர் என்பதை எவரும் மறுக்க முடியாது. தங்கள் பிழைப்புக்காக, தங்களது இயற்பெயரையே மறைத்துக் கொண்டு, ஹிந்துப் பெயர்களைச் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு சிறுபான்மையினர் தள்ளப் பட்டிருக்கின்றனர்.

இந்த சூழலையெல்லாம், எவ்வாறு மோடி மாற்றப் போகிறாரென்று தெரியவில்லை. இனி அவரே முயற்சித்தாலும், மக்களிடையே அவர் தோற்றுவித்த பிளவுகளை இணைக்க முடியுமா என்பது கேள்விக்குறியாகவே இருக்கும். அவ்வாறு இணைக்க முடியுமென்றால் - அதற்கான விலை அவருக்கு மிகப்பெரியதாக இருக்கும் - சொந்த சகாக்கள் சிலரையே அவர் பலி கொடுக்க வேண்டியதிருக்கும். அவ்வாறு இணைக்க முடியுமென்றால், அவர் தோற்றுவித்த பிளவுகளை அவரால் கடக்க முடியுமென்றால் - சந்தேகமேயில்லை - அவர் நிச்சயமாக ஒரு சிறந்த தலைவராக வர முடியும்.

இனி வருங்காலத்தில், மோடி கவனிக்கப்படுவார் -

எவ்வாறு அவர் மக்களிடையே தோற்றுவித்த அச்சத்தையும், வெறுப்பையும் போக்கப் போகிறார் என்று. அவர் அந்த வழியில் செல்வாரா, இல்லை மீண்டும் மீண்டும், மக்களை பிளவு படுத்தி அதன் மீது தனது பிம்பத்தை எழுப்பிக்கொள்வாரா என்பதை அனைவருமே கவனிப்பர்.

சிறுபான்மை இனத்தவர்கள் சொல்கின்றனர் - 2002 கடந்து செல்ல விரும்புகிறோம். இது ஒரு நியாயமான ஆவல். நேர்மையான எதிர்பார்ப்பு.

அதற்காக மோடி மெனக்கெடுத்து, அவர்களுக்கு கரம் கொடுத்து உதவப் போகிறாரா, அல்லது, அவர்களை 2002 கடக்கவே முடியாத அச்சத்தில் உறைய வைக்கப் போகிறாரா என்பதைப் பொறுத்து, காலம் அவரைப் பற்றி எழுதும் -

அவர் சிறந்த தலைவரா, அல்லது ஹிட்லரை விட மோசமான பாசிஸ்டா என்று.

அவர் 2002 கடந்து தன் மக்களை அழைத்துச் செல்வாரென்றே நம்புவோம். தன் தனிமனித ஆகிருதியில் அவர் பெற்ற வெற்றி, பிஜேபியையும் விட அவர் பெரிதாகிக் கொண்டே போகிறார் என்ற செய்தியை தெளிவாக்குகிறது. குஜராத்தையும் தாண்டி அவர் தேசிய அளவில் வருவதற்கு அவர் முதலில் 2002ஐக் கடக்கட்டும்.

கடப்பார் வெற்றிகரமாக என்று வாழ்த்துச் சொல்வோம்.



பாலாவின் இந்தப் பதிவில் பின்னூட்டமிட்டது.

தியாகப் பெருநாள் செய்தியின் தொடர் சிந்தனைகள்.

தியாகப் பெருநாள் செய்தி யின் தொடர் சிந்தனைகள்.

வலிமையான செய்தி.

நேர்மையுடன் தன் தரப்பு வாதங்களைக் கண்ணியத்துடனும், கட்டுப்பாடுடனும் எடுத்து வைக்கும் அழைப்பிற்கு ஒரு பாராட்டு.

ஓட்டுகள் குத்தி ஆதரவு காட்டிய சகோதரர்கள், ஏனோ கருத்து தெரிவிக்க விரும்பவில்லை போலிருக்கிறது. தங்கள் அடையாளங்கள் தெரியப்படுத்தப்பட வேண்டாம் என்று நினைக்கிறார்களா, என்ன?

சகோதரர்கள் மனமுவந்து நியாயத்திற்கப்பாற்பட்ட விமர்சனங்களை எதிர்த்து எழுத வேண்டும் - நியாயாமான நேர்மையான மொழி நடையில் எழுதப்பட்ட விமர்சனங்களுக்கு ஆக்கப் பூர்வமான பதில் தரவேண்டும்.

ஒரு சிலர் தவறு செய்கிறார்கள் என்பதற்காக, அவர்களது அடையாளங்களை மொத்த இந்திய சமூகத்தின் மீதும் சாட்டி, மற்ற சகோதரர்களைப் புண்படுத்தா நடையில் எழுத வரவேண்டும்.

நியாயமான நேர்மையான எழுத்துககளை மக்கள் என்றும் மதிப்பார்கள்.

வெளியிலிருந்து வலிந்து திணிக்கப்படும் இழிவுகளைக் களைய முனையும் அதே வேளையில், 'நீ பெரியவனா, நான் பெரியவனா?' என்ற ரீதியில் அணி பிரிந்து அடித்துக் கொண்டிருக்கும் செய்திகளும் கண்ணில் படுகின்றன. தங்கள் சுய நலனை சமுதாய நலனைக் காட்டிலும் மேலானதாக நினைப்பவர்களையும் குறித்து கண்டித்து எழுத முன்வரவேண்டும்.

எழுத்தாளர்களைக் குறித்தான மாற்றுக் கருத்துகள் என்னிடம் உண்டு. உள் விசாரணைகளாக எழும் அவர்களது விமர்சனங்களை முற்றிலுமாக விலக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை நாம் வைக்க வேண்டியதில்லை. அவர்களது, 'ஆராய்ச்சிகள்' நல்ல பலன் கொடுக்கக் கூடும் - அறியப்படாத விஷயங்களைப் பற்றிய ஒரு விவாதத்தைத் தொடங்க உதவலாம். அவற்றைப் பற்றிய கருத்தாக்கங்கள் எவ்வாறிருப்பினும்.

சுயநலம் கொண்டு, இளைஞ்ர்களைத் தூண்டி, மோதவிட்டு, தங்கள் மேலாண்மையை, ஊர்தோறும் நிருவ நினைக்கும் சகோதரனை விட, ஒரு பழக்கம் குறித்து, தீவிர சிந்தனையுடனும், ஆர்வத்துடனும், கேள்வி எழுப்புபவர்கள் மோசமானவர்கள் அல்ல.

ஒரு சில 'மேதாவிகளுக்கு' நடுவே மட்டும் இயங்கும் இவர்களது செயல்பாடுகளை விமர்சித்து, ஒரு தீர்வு கிட்டும் முன்னே, தண்டனை வழங்கி, சுயசிந்தனைகளை முடக்கிப் போட நினைப்பது நல்லதல்ல. ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் அந்தக் காலகட்டத்தின் அறிவியல் வளர்ச்சிக்கேற்ப - தேவைக்கேற்ப மறுவாசிப்புக்கு இஸ்லாமிய விதிகளை உட்படுத்தியே வந்திருக்கின்றனர். பின்னர் ஒரு கட்டத்தில், இந்த மறுவாசிப்பும், விசாரணையும் நின்று போய்விட்டது.

அதன் பின், தங்களது விருப்பத்திற்கேற்ப வாசித்துக் கொள்ளும் நபர்கள் பெருகிவிட்டதனால், இஸ்லாத்தின் எளிமை களையப்பட்டு, இறுக்கம் நிறைந்த ஒரு மார்க்கமாக இவர்களால் பிரகடனப் படுத்தப்பட்டு விட்டது. இதன் மூல காரணம் - பொது நீரோட்டத்திலிருந்து விலகி, தனித்தீவாக சமுதாயத்தை மாற்றி, அதன் மூலம் தங்கள் கட்டுப்பாட்டை இறுக்கமாக சமூகத்தின் மீது ஏற்றிவிடலாம் என்ற சிலரின் நப்பாசை தான்.

இந்தியாவின் முகல், துருக்கியின் ஓட்டமான் பேரரசுகள் தேயத் தொடங்கியதும், இஸ்லாத்தை அழிக்க நினைக்கிறார்கள் அதன் எதிரிகள் என்ற பயங்கரத்தை முன்நிறுத்தி, அதன் மூலம் எழும் உணர்வுகளை தங்கள் ஆதரவுத் தளமாக மாற்றிக்கொள்ள முற்பட்டனர் சிலர். அத்தகைய போக்கு இன்றும் எங்கெங்கும் காண முடிகிறது. உதாரணமாக, கொமெய்னி, பின்லேடன், மற்றும் ஹமாஸ் இயக்கங்கள். இந்த மாதிரியான மதவாதத்தை முறியடிக்காத வரையிலும், நாம் வெளியிலிருந்து எழும் கருத்துகளை மட்டுமே சாடிக் கொண்டிருந்து விட்டு எதையும் சாதிக்கப் போவதில்லை.

இன்று உலகின் பெரும் சிந்தனை தளங்கள் இயங்கக் கூடிய மொழிகளை அனைவரும் கற்றுக் கொள்வது நல்லது. அதில் பரிச்சியம் ஏற்படுத்திக் கொண்டு, அதன் மூலம், ஒரு இடத்தில் நிகழ்பவைக்கு மட்டுமே எதிர்வினையாற்றிக் கொண்டிருப்பேன் என்றில்லாமல், ஒரு விரிந்த தளத்தில் தேவையான கருத்துப் பரிமாற்றங்களை ஏறிட்டுக் கொள்ளலாம்.

இது குறித்து மேலும் தெளிவு பெற விரும்புபவர்கள் - The Struggle within Islam என்ற புத்தகத்தை வாசித்துப் பாருங்கள். அந்தப் புத்தகம் ஒரு வரலாற்று நூல் மட்டுமல்ல. ஆனால், அது ஒரு உள்முக விசாரணை. ஏன், இஸ்லாம் தன் பெருமைகளை இழந்தது என்ற கேள்வியோடு, இஸ்லாமிய ஆட்சியாளார்கள் குறித்து - நபிகளின் மரணம் தொட்டு ஆரம்பித்து, முகல் பேரரசின் வீழ்ச்சி, ஓட்டமான் பேரரசின் வீழ்ச்சி, மூர் இனத்தவர் ஸ்பெயினில் இருந்து விரட்டியடிக்கப்பட்டது என முழு வரலாற்றையுமே ஒரு கூரிய விமர்சனப் பார்வையுடன் எழுதி இருக்கிறார் Dr, Rafique Zakaria.

எழுத வாருங்கள் என்ற அழைப்பு எத்தனை முக்கியமானதோ, அத்தனை முக்கியம் எதை எழுதுவது என்று. இந்த எதை எழுதுவது என்பதில், பலத்த சர்ச்சைகளும், மனத்தாபங்களும் எழலாம். ஆனால், இனியும் குறைபாடுகள் என்று இஸ்லாத்தின் மீது சொல்லப்படும் குற்றச்சாட்டுகளை மூடி மறைத்து வைப்பதிலோ, அல்லது அது குறித்து நீங்கள் ஏன் கவலை கொள்கிறீர்கள் - நாங்கள் இருக்கிறோம் என்ற சில சுயநலமிகளின் வார்த்தைகளை ஏற்று, பெரும்பான்மையானவர்கள் மௌனமாக இருப்பதுவோ சரியல்ல.

ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சக்தியைக் கொண்டு, சுயமாக சிந்திப்பதுவும், தங்களுக்குச் சொல்லப்படும் செய்திகள் சரிதானா, நேர்மையானதா என்று எடை போட்டுப் பார்க்கும் தகுதி வாய்ந்தவர்களாக இருப்பதுவும் தான், வலிமையான ஆயுதமாக பேனாவின் முனையை மாற்றும்.

இல்லையென்றால், மேலும், மேலும் சாதரணனைக் குழப்பவும், திகைக்க வைக்கவும் தான் செய்யும்.

அனைவரும் இது குறித்து சிந்திக்க வேண்டும்.

தஸ்லிமா நஸ்ரின்

இந்தப் பதிவு இங்கு
பின்னூட்டமாக இடப்பட்டது. ஒரு தனி பதிவு என்பதால், கொஞ்சம் சேர்த்திருக்கிறேன். படியுங்கள்.

தஸ்லிமா நஸ்ரின் புத்தகம் வந்து பத்து வருடங்கள் ஆகிவிட்டதா? இப்பொழுது போலிருக்கிறது - அவருடைய லஜ்ஜா என்ற புத்தகத்தை வாங்கி. பின்னர் அது தடை செய்யப்பட்டு விட்டது.



அந்தப் புத்தகத்தில் அவர் இஸ்லாத்திற்கு எதிராக எதுவும் எழுதவில்லை. அதில், அயோத்திய மசூதி இடிப்பு ஒட்டி, நடந்த இனக்கலவரத்தில், அதன் உணர்ச்சி மேலீட்டில் இருந்த

இஸ்லாமியர்கள், நடத்திய வன்முறை தான் அது. இந்தியாவில் சிறுபான்மை முஸ்லிம்கள் தாக்குதலுக்குள்ளான போது, அந்நிய நாட்டில், இந்திய கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றும் வங்காளதேசத்தில், பெரும்பான்மையான முஸ்லிம்கள் தொடுத்த பதில் தாக்குதல் தான் அது.

வங்க தேசம், எல்லைக் கோடுகளை அகற்றி விட்டால், இந்தியாவின் மற்றொரு மகாணமாகத் தான் இருக்கும். அந்த வகையில் தான் அவர்கள் இந்தியாவில் நிகழ்ந்த ஒரு துரதிர்ஷ்ட சம்பவத்திற்கு எதிர்வினை புரிந்தனர்.

இந்த சம்பவத்தை தஸ்லிமா நஸ்ரின் தன் நாவலில் விலாவாரியாக எழுதி இருக்கிறார். இது ஒரு செய்திப் பதிவு மாதிரி.

ஆனால், வங்க முஸ்லிம்கள் அதை அவ்வாறு எடுத்துக் கொள்ளத் தயாராகவில்லை. தஸ்லிமா தங்களுக்குத் துரோகம் செய்தார் என்றே எடுத்துக் கொண்டனர். இது அவர் ஒரு பெண் என்பதினால் எழுந்த எதிர்வினை அல்ல. மாறாக இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிராக எழுதினார் என்ற குற்றச்சாட்டு. (இஸ்லாத்திற்கு எதிராக அல்ல)

ஆனால், பெண்களுக்கு எதிராக இணக்கமாக நடந்து கொள்பவர்கள் இவர்கள் என்று சான்றிதழ் வழங்க இயலாது. இன்றும் கூட அவர்கள் பெண்களை அடக்கி ஆள விரும்பவே செய்கின்றனர். இஸ்லாத்தின் பெயரால், இவர்கள் செய்யும் அடக்குமுறை மிகத் தவறானது. ஆனால் அதை இஸ்லாத்தின் மீது ஏற்றிக் கூறுவது தான் வேடிக்கையாக இருக்கிறது.

இப்பொழுது பாருங்கள் ஹாலிதா ஜியா-வை மறைமுகமாக நாட்டை விட்டு வெளியேற்றுகின்றனர். ஷேக் ஹஸினா நாடு திரும்புவதை தடுக்கின்றனர். இதற்கெல்லாம் காரணம் - அரசியல். இந்த இரு பெண்மணிகளும் தங்களுக்கிடையே இருந்த அகங்காரத்தைக் கொண்டு, வங்க தேசத்தையே அங்கஹீனம் செய்தனர். அதற்கு எதிர்வினையாக, இடைக்கால அரசு இவர்களை நாட்டை விட்டு வெளியேறும் படி வற்புறுத்துகிறது. நாளை இதையே இஸ்லாம் இந்தப் பெண்களை நாடு கடத்தினர் என்ற குற்றம் சாட்டினால் அது தவறில்லையா?

அதுபோல தான் - இதுவும். இஸ்லாமியர்கள் என்றால் உடனே அவர்கள் அனைவரும் உணர்ச்சிகளைக் கடந்த தெய்வீக ஆத்மாக்களாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்புகளை அளவு கோலாக வைத்துக் கொண்டால், அது அளவெடுப்பவரின் தவறே அன்றி, இஸ்லாமியர்களின் தவறோ அல்லது இஸ்லாத்தின் தவறோ அல்ல. ஊடகங்களால் கட்டமைக்கப்படும் தவறான கருத்தாக்கங்களுக்கு இஸ்லாமும் இஸ்லாமியர்களும் பலி இடப்படுகின்றனர் என்பதே உண்மை.

தஸ்லிமா நஸ்ரினுக்கு எழுந்த எதிர்ப்பு, இஸ்லாம் வகுத்த வழிமுறைகளால் எழுந்ததன்று. மாறாக, தாங்கள் இந்துக்களுக்கு எதிராக தொடுத்த தாக்குதலை - அனைவரும் மூடி மறைத்த பொழுது, பத்திரிக்கைகள், ஊடகங்கள், என்ற அனைத்தும் மௌனம் காத்த பொழுது, இந்தப் பெண் அவற்றை நாவலாக எழுதி ஊரறியச் செய்து விட்டாளே என்ற ஆத்திரம் தானே தவிர, இஸ்லாத்திற்கு எதிராக எழுதினார் என்பதினால் எழுந்த எதிர்வினை அல்ல.


நான் இறை நம்பிக்கையற்றவள் என்று சொன்னது - ஓட ஓட விரட்டிய மக்களுடன் தன்னை மீண்டும் இணைத்துக் கொள்ள இயலாத மனநிலையில், எழுந்த சலிப்பாகத் தான் இருக்கும். அதுபோலவே, அவருடைய சில விமர்சனங்களும் - ஒரு பெண்ணியவாதியாக எழுப்பப்பட்டதே - அவரை மாதிரியே பல பெண்கள் இன்று குரல் எழுப்புகின்றனர். சில இஸ்லாமிய பழக்க வழக்கங்கள் குறித்து குரல் எழுப்புகின்றனர். இது காலகாலமாக இஸ்லாத்தினுள் நடைபெற்று வரும் தர்க்கங்கள் தான். எல்லா மதங்களிலும் இருக்கும் ஆணாதிக்க வர்க்க சிந்தனை இஸ்லாமியர்களிடம் - அதுவும் குறிப்பாக முல்லாக்களிடம் இருக்கக் கூடாதா என்ன? இன்றும் மற்ற மத ஆண்கள் தங்கள் ஆணாதிக்கத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டிக் கொள்ளும் பொழுது எழாத விமர்சனம் இஸ்லாமியர்கள் என்னும் பொழுது, பன்மடங்கு பெருக்கப்பட்டு, விவாதிக்கப்படுகிறது. இதை வீட்டுக்கு வீடு வாசற்படி என்ற அளவில் தான் பார்க்க வேண்டுமே தவிர, இஸ்லாத்துடன் இணைத்து பேசுவது எப்படி முறையாகும்?

பெண்களுக்கு எதிராக இஸ்லாத்தின் மீது நீங்கள் வைக்கும் குற்றச்சாட்டுகள் என்ன என்ன?
பர்தா, கல்வி.. அப்புறம்?

பர்தா இன்று தமிழகத்தில் கேரளாவிலும் கூட. துபாயிலும் தான். (நான் பார்க்கின்ற பெரும்பான்மையான பெண்களின் உடைகள் - ஒருவேளை பாரீஸ் நகரம் இங்கு வந்து விட்டது என்று சொல்லும் அளவிற்கு அத்தனை நவநாகரீகம் - போங்கள்.) பெரும்பாலும் புழக்கத்தில் இல்லை.

கல்வி - இது வாய்ப்புகள் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம். வசதி இருக்கிறவர்கள் ஓரளவிற்கேனும் படிக்க வைக்கிறார்கள். இல்லாதவர்கள் என்ன செய்வது. நீங்கள் சர்ச்சார் அறிக்கையைப் படித்திருந்தால், உண்மை நிலவரம் புரியும்.

தஸ்லிமா தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்ட பெண் என்று தான் நான் எடுத்துக் கொள்கிறேன். மற்றபடி அவருடைய கவிதைகளையும், எழுத்துகளையும் எல்லோரையும் போல நானும் கூடத்தான் விரும்பிப்படிக்கிறேன்.

சுயமாக சொந்தக் காலில் நிற்கும் தஸ்லிமாவால், பேச முடிந்த விஷயங்களைப் பீடி சுற்றி தன் குடும்ப வருவாய்க்குக் கொடுத்து உதவும் பெண்களால் பேச முடியாது என்பதனால், பெண்கள் ஒடுக்கப்பட்டுவிட்டார்கள் என்பது சரியான தர்க்கமாக இருக்க முடியாது.

பெண்களுக்கும் விடுதலை வரும். கொண்டு வருவோம். தூரம் அதிகமில்லை.

அன்புடன் நண்பர் அர்விந்த நீலகண்டனுக்கு

அன்புடன் நண்பர் அர்விந்த நீலகண்டனுக்கு

நண்பனின் திறந்த மடல்,


// TOR is an add on to the firefox browser. By enabling TOR, you can hide your IP address. The IP packets will travel through different computers around the world and will reveal someone else's IP. //

யாருடைய முதுகிலோ சவாரி செய்து வருவேன் - அதைக் கேட்கக் கூடாது - எவனோ மாட்டிக் கொண்டு சாகட்டும் - ஆனால், என்னுடைய கருத்து மட்டும் வாழட்டும் - வசதியான ஒரு சந்தில் இருந்து வரும் கருத்துகள் மதிக்கப்பட வேண்டும். இது தான் உங்கள் தார்மீகமா?

சில எல்லைகளைக் கடந்தும் சிலரை நண்பர்களாக வரித்துக் கொண்டு, ஒரு மதிப்பு வைத்திருந்தேன் - சிலருடைய பதிவுகளை வாசித்து ஒரு சிநேகப்பூர்வமான தூரத்திலும், மேலும் ஒரு சிலரை வாசித்து கருத்தாட முயன்றும் - ஒரு கண்ணியமான இடைவெளியுடன் மதிப்பு வைத்திருந்தேன்.

அதிலும் நீங்கள் உங்களுடைய கூடுவிட்டு இருந்து வெளிவர தொடங்கி, பிற நண்பர்களைச் சந்திக்க ஆரம்பித்த பொழுது, வெளிப்படையாக நீங்கள் இயங்க ஆரம்பித்து விட்டீர்கள் என்றே மகிழ்ந்தேன்.

ஆனால், கடந்த இரண்டு நாட்களில், வெளியான சில பதிவுகள் அதை சிதைத்துக் கொண்டு வருகின்றன. மேற்கண்ட வரிகளை வாசித்த பின்பு - an intellect on the other bank - என்று உங்கள் மீது வைத்திருந்த நம்பிக்கை சிதையும் பொழுது,

உங்களிடம் கேட்கத் தோன்றுகிறது - YOU too Arvind?

உங்கள் மனசாட்சியைக் கேளுங்கள் - நான் சொல்வதை எதிரொலிக்கும்.


Google Reader இருப்பதால் நீங்கள் எழுதுபவற்றை வாசிக்க இயலும். சிலர் எழுதுவதை எதிர்க்க வேண்டுமென்பதற்காகவே வாசித்து வருகிறேன் - அதாவது I hate to Love you or Love to hate you என்ற வகை. எப்படி எடுத்துக் கொள்வது என்பது உங்களது சௌகரியம். ஏனென்றால், தாந்தோன்றித்தனமாகத் திரிந்து கொண்டிருந்த என்னை ஒரே அடியில் மாற்றிப் போட்டு, என் மதத்தைப் பற்றிய ஆய்வைத் தொடங்க வைத்த நண்பர்கள் நீங்கள் தானே?

தருமியுடனான எனது உரையாடலைப் படித்துப் பாருங்கள் - நண்பன் அடுத்த உரையாடலை எப்போ ஆரம்பிக்கலாம் - I am Game என்று எழுதி ஆவலுடன் காத்திருக்கிறார். ஏன் நீங்கள் ஆதரவளிக்கும் நண்பரால் அது முடியாமற் போயிற்று?

அமைப்பு ரீதியாக இயங்க வேண்டும், காவல் துறை, நீதித் துறையை முறைப்படி அணுக வேண்டும் என்ற வரிகளைப் பற்றியா விமர்சனங்கள் - ஆஹா, எத்தனை அழகு.!!!

இந்த மூன்றும், தங்களுக்கென ஒரு அமைப்பை நிறுவுதல், காவல்துறை, நீதிதுறையை அணுகுதல், இவை எல்லாம் ஒரு மனிதனின் அடிப்படை உரிமை அல்லவா? அல்லது இந்திய இறையாண்மை இந்த அடிப்படை உரிமைகளை இஸ்லாமியர்களுக்கு மறுக்கிறதா?

நண்பன் ஒரு தீவிரவாதி என்ற ரேஞ்சுக்கு எழுதியவர்கள் - சற்று காலம் பின்னோக்கிப் பார்க்கட்டும் - நேசகுமாரும், இஸ்லாமிய இனதுரோகிகளும் என்ற பதிவை எழுதியதும், என்ன என்ன பேசினீர்கள்? எழில் என் பதிவிற்கு சுட்டி கொடுத்து, நண்பன் ஷாஜஹானின் சிறப்பான பதிவு என்று ஒரு பதிவு போட்டு, அகமகிழ்ந்தீர்களே - அதில், நான் (நேசகுமார்) அங்கு வந்து கருத்து சொன்னால், அது அவருக்கு (நண்பனுக்கு) ஒரு நெருக்கடியைக் கொடுக்கும் அதனால் எழுதவில்லை என்றல்லவா சொன்னார்.

ஆஹா! இதல்லவோ நாடகம்!!!

இன்றும் நான் மாறவில்லை. என் போக்கிற்கு, நியாயம் என்று பட்டதைத் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறேன். ஆனால், இன்று மட்டும் அடி வயிறு கலங்கிப் போனதேன்?

விடாது கருப்பை எதிர்த்து ஒரு கருத்து சொல்லிவிட்டவுடன், ஒடோடி வந்து, அகமகிழ்ந்தவர்கள் எல்லாம் எங்கே?

ஆக, எனக்கு சாதகமானவற்றை பேசிக் கொண்டு, நாங்கள் வழங்குபவற்றை கையேந்தி வாங்கிக் கொண்டு, இணங்கி நடந்தால் உனக்கும் ஒரு வாழ்வு அளிப்போம். அவ்வாறின்றி என் உரிமை, சுதந்திரம், கருத்து என்றெல்லாம் பேசினால், உன் மீது சகல வித குற்றங்களையும் அள்ளி வீசி, அழிச்சாட்டியம் செய்து அழித்து விடுவோம் என்பது தான் உங்கள் தார்மீகமா?

இது தான் இந்துத்வம் இல்லையா?.

தன்னை அம்மணம்மாக்கிக் கொண்டு, அவலட்சணமாக நிற்கும் அருவெறுக்கத் தக்க இந்துத்வம்.

தங்களுக்கு சௌகரியப்படும் பொழுது தூக்கி தலையில் வைத்துக் கொண்டு கொண்டாடுவது - இல்லையென்றால் காலில் போட்டு மிதிப்பது

இதைத்தானே அனைவரும் எதிர்க்கின்றனர்!

சிந்தியுங்கள். தமிழ்மணத்தை விட்டு வெளியேறுவது தற்காலிகமாக ஒரு பாதுகாப்பு என உணர்ந்தீர்கள் என்றால், செய்யுங்கள். இல்லையேல், இந்த முடிவை தவிர்த்து விட்டு, வெளிப்படையாக இயங்குங்கள்.

எதை வேண்டுமானாலும் விமர்சியுங்கள். ஆனால், குறைந்தபட்ச மனித மாண்புகளை மீறாமல் செய்யுங்கள். ஆக்கபூர்வமான விமர்சனங்களுக்கு என்றுமே பதில் சொல்வோம் - பதிலை தேடுவோம் - தேடுவதில் கற்றுக் கொள்ளுவோம்.

மற்றவை உங்கள் விருப்பத்திற்கு,

அன்புடன்,
நண்பன்

சிறிலின் கேள்வியும், ரூமியின் கவிதையும்....

சிறில் அலெக்ஸ் கேட்டிருந்த கேள்விக்கு நண்பர்கள் பதில் சொல்லி விட்டார்கள் என்றாலும், (அல்லாஹ் என்ற பதிவில்) இந்த ரூமியின் கவிதை ஒன்றை ஒரு பின்னூட்டத்தில் போட்டுப் பூட்டி விட மனம் விரும்பவில்லை என்பதால், அதை ஒரு தனிப்பதிவாக ஆக்கி விட்டேன்.

ஒரு நல்ல கேள்விக்கு ஆக்க பூர்வமான பதிவு.

பொதுவாகவே, இறைவனை அவன் என்று குறிப்பிடும் பொழுது, அது மொழியின் பலவீனமே. ஆணையோ அல்லது பெண்ணையோ குறிக்காத ஒரு பொதுச்சொல் இல்லாமையால், அவன் என்று குறிப்பிட நேர்ந்தது.

இது தமிழில்.

இது போல மற்ற மொழிகளுக்கு வேறு விதமான பிரச்சினைகள் இருக்கலாம்.

முன்பு mankind என்று எழுதுவதில் கூட feministகள் எல்லோரும் பிரச்சினையைக் கிளப்பினார்கள். ஏன் womankind என்று குறிப்பிடுவதில்லை என்று. இறுதியாக humankind என்றானது. என்றாலும் human என்பது கூட ஆண் சார்பு எடுக்கும் ஒரு சொல் என்ற தர்க்கம் உண்டு.

மொழி என்பது நாம் உண்டாக்கிக் கொண்டதே தவிர, அதன் பலவீனத்திற்கு இறைவனை பொறுப்பாக்க முடியாது. இறைவன் - ஆண், பெண் நிலைகளை எல்லாம் கடந்தவன் என்பதால் தானோ என்னவோ, இஸ்லாத்தில், இறைவனை ஆணாகவோ, பெண்ணாகவோ பாவித்து பாடல்கள் எழுதுவதும், பக்தி கொள்வதும் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஜலாலுத்தீன் ரூமி எழுதிய பாடல்கள் சிலவற்றில், இவற்றை மீறும் தன்மை தெரியும். அதனால், அவற்றைக் காதல் பாடல்கள் என்று மொழி பெயர்த்து புத்தகம் ஆக்கினார்கள். ஆனால், ஒரு ஆணாகவோ, பெண்ணாகவோ பாவித்து, காதல் மேலிட, பக்தி பாடல்கள் எழுதுவது தான் தடை செய்யப்பட்டதே தவிர, முன்னிலையில் - அதாவது - second person - you / yourself என்ற முன்னிலையில் இறைவன் மீது பாடல்கள் எழுதுவதோ, பாடுவதோ தடை செய்யப்படவில்லை.

இப்பொழுது மீண்டும் ஜலாலுத்தீன் ரூமி அவர்கள் எழுதிய காதல் பாடல்களை எடுத்துப் படித்து பாருங்கள் - கண்டிப்பாக அதில் he / she என்ற படர்க்கை நிலை பாடல்கள் இருக்காது. அவர் எழுதி காதல் பாடல்களாக அறியப் பட்டவை எல்லாம் - அவர் இறைவன் மீது கொண்ட பக்தியின் வெளிப்பாடுகளே.

அவன் / அவள் என்ற பாகுபாடு இல்லாமல், நீ என்ற பதத்தைக் கொண்டு, இறைவனிடம் நேரிடையாக பக்தியைக் காட்டியவர். இத்தகைய உறவு நிலையை பெரும்பான்மையான இஸ்லாமியர்கள் ஏற்றுக் கொள்வதில்லையென்றாலும், பலருக்கும் இந்த சூஃபிக்களைப் பிடித்திருப்பதற்குக் காரணம் - அவர்கள் காட்டித் தந்த, இசையும், கவிதையும் கலந்த ஒரு பக்தி வழி.

இதோ ஜலாலுத்தீன் ரூமியின் ஒரு கவிதை.:

ஆங்கிலத்தில்: (Andrew Harvey)

I unlock the Door from inside to myself
Step from room to room leading myself
Come to myself in myself in our Bed of fire
Hear, You astoundedly call yourself by my name.

தமிழாக்கம்: ( நண்பன் - நானே தான்)



என்னுள்ளே
அடக்கப்பட்டிருந்த
கதவைத் திறக்கின்றேன்
எனக்குள்ளிருந்து.

அறை அறையாக
என்னை
வழி நடத்திச் செல்கிறேன்.

நெருப்பிலமைந்த படுக்கையில்
என்னை நான் வந்தடையும் பொழுது
கேட்கிறேன்:

நீ வியப்புடன்
உன்னை அழைக்கிறாய்
என் பெயர் சொல்லி.


தன் அறியாமையினால், தன்னுள்ளே அடைத்துக் கிடக்கும் கதவுகளைத் திறந்து கொண்டு, உள்நோக்கிய ஒரு தேடுதல் பயணம். ஒவ்வொரு ரகசிய மூலையும் அலசி ஆராயப்படுகிறது - தேடப்படுகிறது. தேடுதல் அதிகப்பட, அதிகப்பட, மனம் தகிக்கிறது. நெருப்பாற்றில் விரிக்கப்பட்ட படுக்கை போல் கொதிக்கிறது. தன்னைத் தேடி அடைகிறான் கவிஞன் - தன்னை அடைந்ததும் அவன் கேட்பது - அங்கிருக்கும் இறைவன், தனனை அழைக்கிறான் - அவன் உதிக்கும் பெயர் - கவிஞருடையது. தன்னை உணராத மனிதன் இறைவனை என்றுமே அடைய முடியாது என்பதே கவிஞரின் வார்த்தை.

இறைவனுக்கும் தனக்கும் உள்ள உறவை - இறுதியில், தன்னை உணர்தலே இறைவனை அடைதல் என்ற தெளிவு - வெகு சிலருக்கே கைவரக்கூடியதாகும்.

இப்படி விரிவான பொருளை விரும்பாதவர்களுக்கு, இப்படி வாசித்து திருப்தி அடைந்து கொள்ளுங்கள்:

அன்பே,
உன் ஒவ்வொரு அடிக்கும்
என்னுள்ளே
அடக்கப்பட்டிருந்த
கதவைத் திறக்கின்றேன்
எனக்குள்ளிருந்து.

ஒவ்வொரு அறை அறையாக
எ(உ)ன்னை
வழி நடத்திச் செல்கிறேன்.

நெருப்பிலமைந்த படுக்கையில்
எ(உ)ன்னை நான் வந்தடையும் பொழுது
கேட்கிறேன்:

நீ வியப்புடன்
உன்னை அழைக்கிறாய்
என் பெயர் சொல்லி

No big deal, alright! A Simple, plain, love poem. Enjoy.

அல்லாஹ்...

இப்னு பஷீரின் இந்தப் பதிவில் ஒரு அன்பர் கேட்டிருக்கிறார் - உருவமற்ற இறைவனுக்குப் பெயர் எதற்கு என்று. ஒருவர் இத்தனை அறியாமையுற்றவராக இருக்கக் கூடும் என்று அறியும் பொழுது, வியப்பாக இருக்கிறது. இந்தியாவின் கல்விதரம் உயர்கிறது என்று சொல்பவர்களை நம்புவதற்கு சிரமமாக இருக்கிறது.

பெயர்ச் சொல்களில் பலவகையுண்டு. அவற்றில் ஒன்று பண்புப் பெயர். அதாவது அன்பு என்கிறோம். எந்த வடிவமும் அற்றது தான். என்றாலும் அந்தப் பண்பைக் குறிப்பிட ஒரு சொல் வேண்டும் இல்லையா? அது போல, இறைவனைக் குறிக்க ஒவ்வொரு மொழியும் சொற்களை உருவாக்கிக் கொண்டது. தமிழில், இறைவன் என்றால் அது யாரை குறிக்கும்? அது போல தான். அரபு மொழியில், அல்லாஹ், ஆங்கிலத்தில் God, ஹீப்ரு மொழியில், அல்லாஹ், என்று...

இந்த மொழி அடிப்படை அறிவு நிறைய பேருக்கு இல்லை. இருந்தாலும், அகம்பாவமும், கொழுப்பும், கண்களை மறைக்கிறது.

கீழ்க்கண்டவற்றை வாசித்து தெளிவு பெறட்டும்.

The use of the word "Allah" to mean "God" frequently sounds rather strange, esoteric, and foreign to Western ears.

(The eastern ears should have been attuned to this word by now, thanks to Urdu and subsequently to Hindi Moveis - Only fools would pretend as if he didn't know the meaning - இந்த வரிகள் என்னுடையவை.)

"Allah" is an Arabic word derived from the contraction of "Al" and "Ilahi", meaning "the God" or by implication "the One God" . Linguistically, Hebrew and Arabic are related Semitic languages, and the Arabic "Allah" or "Al-Ilahi" is related to the Hebrew "EL", meaning "God", and "El-Elohim", meaning "God of Gods" or "the God". It is these Hebrew words that are translated in the Old Testament as "God" . Thus one can see that the use of the word "Allah" is consistent, not only with the Qura'an and with Islamic tradition, but with the oldest Biblical traditions as well.

This basic similarity between the Arabic "Al-Ilahi" , of which "Allah" is a contraction, and the Hebrew "El-Elohim" can be seen even more clearly when one considers the Arabic and Hebrew alphabets. Neither Arabic nor Hebrew have letters for vowels. Both languages have alphabets consisting only of consonants, and both rely on vowel markings, typically found only in formal writing, as a pronunciation guide, The English transliteration of the Arabic "AL-Ilahi" and of the Hebrew "EL-Elohim" have included these vowel markings. If one were to remove, the English transliteration of these vowel markings, the Arabic remains "Al-Ilh" while the Hebrew becomes "El-ELh". Finally, if one were to transliterate all Arabic "Alifs" as "a" , and all Hebrew "Alifs" as "a", the Arabic remains "Al-Alh" and the Hebrew becomes "Al-Alh". In other words, with the single exception that the Hebrew uses the plural of respect, "Al-Ilahi", for which "Allah" is a contraction, and "El-Elohim", the Hebrew translated as "God" in the English version of the Old Testament, are absolutely identical terms in two closely related languages.

(The Cross and the Crescent - Jerald F Dirks )


கவனியுங்கள் - அரபியில் கூட, இறைவனைக் குறிக்க, மரியாதைப் பன்மையை உபயோகிப்பதில்லை. காரணம் மொழி பெயர்க்கும் பொழுது, அது பன்மையாகி விட கூடும் - தவறாக அர்த்தம் கற்பிக்கப்படும். அதனால் தான் தமிழில் இறைவனைக் குறிப்பிடும் பொழுது அவன் என்ற ஒருமை விளியைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

இதைப் புரிந்து கொள்ள அறிவில்லாதவர்கள், இஸ்லாத்தை விமர்சிப்பதை விட்டு விட வேண்டும். அதை விட்டு விட்டு, இறைவனையே அவன் என்று சொல்லும் பொழுது, நபிகளையும் அப்படித் தான் சொல்வேன் என்று அடம்பிடித்து மனித மாண்புகளை மதியாத மிருகங்களாய் ஆன பின்பு, விமர்சனத்தில் ஈடுபட எந்தத் தகுதியுமில்லை. இவர்கள் மன நோயாளிகள் கூட இல்லை - மிருகங்கள் என்றே அழைக்கப்பட வேண்டும்.

விடாது கருப்புவிற்கான பதில்: நண்பன்

விடாது கருப்புவிற்கான பதில்:

விடாது கருப்பு எனக்கு ஒரு பின்னூட்டமிட்டு அதில் நான் அவருடைய பின்னூட்டங்களைப் பதிந்து நீக்கியது குறித்து கேள்வி எழுப்பி உள்ளார்.

அவருடைய எழுத்துகள் எதையும் நான் வாசித்ததில்லை. நேரமின்மை ஒரு முக்கிய காரணம் என்று கூறி தப்பித்துக் கொள்ள முயல்வதை விட, வாசிக்க விருப்பமில்லை என்ற உண்மையை போட்டு உடைத்து சொல்லி விடுவது தான் உத்தமம்.

விடாது கருப்பு என்னை விடாது போல் தோன்றுவதால், சில விளக்கங்களைக் கொடுத்து விடலாம் என்பதே எனது உத்தேசம். அதன்படி, அவருடைய பதிவை அப்படியே கொடுத்து அதற்கான விளக்கத்தை எழுதுவது தான் சரியாக இருக்கும்.

விடாது கருப்புவின் மொழி நடை எனக்கு உகந்ததாயில்லை. எனது பதிவுகளை எனது மனைவி வாசிக்கிறார். எனது நண்பர்கள் - வலைப்பூவில் இல்லாத நண்பர்கள் வாசிக்கிறார்கள். நான் பொறுப்பற்று, பொழுது போக்க எழுதவில்லை. எழுதுவதற்கு முழுப்பொறுப்பேற்று தான் எழுதுகிறேன். அது மட்டுமல்ல, பின்னூட்டங்களுக்கான பொறுப்பும் என் தலை மீதே என்ற புரிதல் இருப்பதால், அதையும் நான் கவனமாக செய்ய வேண்டியதிருக்கிறது..

என் பதிவுகளை என்னை ஆதரிப்பவர்களைப் போல, என் கருத்தியலுக்கு முற்றிலும் எதிர்நிலையில் இருப்பவர்களும் வாசிக்கிறார்கள். எல்லோரும் வந்து வாசித்து ஒரு ஆரோக்கியமான கருத்தாடல் செய்ய முடியும் என்ற நிலைமையை என் வலைப்பதிவில் கொண்டு வர முயற்சிக்கிறேன். அதனால், அவர்களை எதிர்க்கப் போவதில்லை என்ற அர்த்தமில்லை. எதிர்ப்பது என்பது கருத்தியல் ரீதியாக, வன்முறை இல்லாத உரையாடலாக இருக்க வேண்டும் என்பதே என் நிலை.

இந்தப் பின்னணியில், உங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு வருவோம். முதலில் ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் - உங்களுக்கு நான் எந்த அறிவுரையும் கூறப்போவதில்லை. உங்கள் பின்னூட்டத்தின் மீதான எனது கருத்துகள் மட்டுமே. அதை எப்படி எடுத்துக் கொள்ளப் போகிறீர்கள் என்பது உங்களைப் பொறுத்ததே. நீங்கள் உங்கள் எழுத்து நடையை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டுமென்றோ, அல்லது, கருத்துகளையே மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதோ எனது நோக்கமல்ல. எதைச் செய்வதாக இருந்தாலும் - அதை உங்கள் தளத்தில் இருந்து செய்து கொள்ளுங்கள். எனக்கு ஆட்சேபணையில்லை.

எனது பதிவில், கருத்தை ஒட்டி வெளியிடப்படும், ஆதரவு / எதிர்ப்பு கருத்தும் விவாதங்களும் மட்டும் தான் இடம் பெறுமே தவிர, எனது பதிவைப் பயன்படுத்தி, அதன் அடியோட்டமான உணர்வுகளுக்கு மாறாக, தனிப்பட்ட தங்கள் காழ்ப்புணர்ச்சிகளை அடுத்தவர் மீது திணிக்கும் ஊடகமாக பயன்படுத்த அனுமதிக்க மாட்டேன் என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறேன்.. உங்கள் எதிர்ப்பாளர்களை உங்கள் தளத்திற்கு வரச் செய்து வாசிக்க வைக்க வேண்டியது உங்களுடைய கடமையாகும். உங்கள் தளத்திற்கு வராதவர்களை சந்திக்க அடுத்தவரின் தளத்திற்கு வரும் பொழுது, அந்த இடத்தில் கடைப்பிடிக்கப்படும் நடைமுறைகளை அனுசரிக்க வேண்டியது உங்களுடைய கடமை தானே?


// விடாதுகருப்பு said...

அன்புள்ள நண்பன்,

நானும் பெரிய எழுத்தாளன் என்பதும் எனது வார்த்தைகளில் பறக்கும் அனலும் தங்களுக்குத் தெரியாதது அல்ல. உங்களைப் போல் அல்ல நான். வெட்டு ஒன்னு துண்டு ரெண்டு கேஸ் நான். நான் எதற்காகவும் பூனூல் போட்ட பார்ப்பன நா*களிடம் பயந்து போனதே இல்லை. எம் முன்னோர்கள் இந்த பார்ப்பன நா*களிடம் பட்ட அடியானது இன்னும் என் நெஞ்சில் ரணமாய் இருந்து வலித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

அப்படிப்பட்ட நான் தங்கள் பதிவில் அப்படி என்ன ஆபாசமாக எழுதிவிட்டேன் என்று தெரியவில்லை. தங்களின் "தே*** மகன்கள்" என்ற தலைப்பினைவிடவா ஆபாசமாக எழுதினேன்? அப்படி நான் என்னதான் எழுதினேன் என அறிந்துகொள்ள எனக்கும் ஆவலாக உள்ளது. நண்பர், பேராசிரியர் நாகூர் இஸ்மாயில் அவர்களும் எனக்கு மெயில் அனுப்பி நண்பனை அப்படி என்னதான் சொன்னீர்கள் என்று கேட்கிறார். எனவே தயவுசெய்து நான் தங்களுக்கு இட்ட பின்னூட்டத்தினை எனக்கு மடல்வழியாக அனுப்பினால் நான் அதனை இஸ்மாயில் அவர்களுக்கு அனுப்பி அவரின் சந்தேகத்தினை நிவர்த்தி செய்வேன்.//


மேலே உள்ள விடாது கருப்புவின் எழுத்துகளில் சில எழுத்துகளை நீக்கி விட்டு, சில நட்சத்திரங்களைப் போட்டது நான் தான். சரி அவருக்கான எனது பதில்:

// நானும் பெரிய எழுத்தாளன் //

நம்பிக்கைகள் தான் ஒரு மனிதனுக்கு மிக முக்கியம், சார். வாழ்த்துகள்.

// உங்களைப் போல் அல்ல நான்.//

ரொம்ப நன்றி, கருப்பு. நம் இருவருக்குமிடையே உள்ள வித்தியாசங்களை எல்லோருக்கும் உங்கள் வாயால் உணர்த்தியதற்கு.

// தங்களின் "தே*** மகன்கள்" என்ற தலைப்பினைவிடவா ஆபாசமாக எழுதினேன் //

இந்த வார்த்தையை K.பாலசந்தர், முதன்முதலில் வெகுஜன ஊடகத்தில் அறிமுகப்படுத்தினார். அபூர்வ ராகங்கள் படத்தில். நாயகனாக நடித்த, கமல், is an anti-establishment hero. தந்தையுடன் கோபித்துக் கொண்டு, வீட்டை விட்டு, கால் போன போக்கில் போய்க் கொண்டிருந்த அவர் மீது, காரில் செல்லும் சிலர் சாக்கடையை - வீதி ஓரத்தில் கிடந்த சாக்கடையை, வேண்டுமென்றே, அவர் மீது சிதறுமாறு அடித்து விட்டுச் செல்ல, அவர், தன் கோபத்தை உரக்கக் கத்துவார் 'தே*** பசங்களா' என்று. அது ஒரு கோபத்தின் வெளிப்பாடு. அந்தக் வாகனத்தில் இருப்பவர்களை அவருக்குத் தெரியாது. தனிப்பட்ட முறையில் அவர்கள் மீது அவருக்கு வெறுப்பு இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. வெறுமனே அது, கோபத்தையும், ஆத்திரத்தையும், எதிராளிக்கு வலிக்கச் செய்ய மட்டுமேவென பயன்படுத்தப்பட்ட சொல் அது. மேலும், நாயகனின் இயலாமையையும் அது வெளிப்படுத்தும். ஆக அந்த சொல், கோபம், ஆத்திரம், இயலாமை இவற்றிற்கான ஒரு குறியீடு தான். It didn't have any intended meaning other than expressing disgust. இதை ஆபாசம் என்று குறிப்பிடுவதற்கு காரணம்? சொல்லாத அர்த்தங்களைத் தேடிக் கொண்டிருந்தால், ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் அகராதியில் அதற்குண்டான பொருட்களையெல்லாம் போட்டுக் குழம்பிக் கொண்டிருக்க வேண்டியது தான்.

இந்த வார்த்தைக்கு இணையான ஆங்கில வார்த்தைக்கான அர்த்தத்தைப் பாருங்கள்:
1. a man born of unmarried parents. (as a noun)
2. an unpleasant person (informal)

as an adjective it is no longer used in its pure or original form.

அதனுடைய உண்மையான பொருள் மறக்கப்பட்டு, இன்று அதை விரும்பத் தகாத மனிதர்கள் என்ற அளவில் மாத்திரமே உபயோகப்படுத்துகின்றனர். அதன் தமிழாக்கமும் கிட்டத்தட்ட அதே அளவில் தான் இன்று பயன்படுத்தப்படுகிறது. பொது ஊடகத்தில் புழக்கத்திற்கு வந்து விட்ட, இந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்த தடை விதித்தால், இன்று பல எழுத்தாளர்கள் சிரமம் அடைவார்கள். ஒரு கதாபாத்திரத்தை வடிவமைக்கும் பொழுது, ஒரு மோசமான பாத்திரத்தை இந்த ஒற்றைச் சொல்லால் வடிவமைத்து விடலாம். So, this word is no more a taboo. இதில் ஆபாசத்தைக் கண்டெடுக்க, உங்களைப் போன்ற பெரிய எழுத்தாளர்களாலும், அறிவுஜீவிகளாலும் மட்டும் தான் முடியும் என்ற உண்மையை இப்பொழுது தெரிந்து கொள்கிறேன்.

எனக்கு அறிவுறுத்திய நண்பர்கள், இதை ஒரு மோசமான வார்த்தை என்ற அளவில் தான் கேட்டுக் கொண்டார்கள் - மாற்றுங்கள் என்று. அவர்கள் இதை ஆபாசம் என்று குறிப்பிடவில்லை. மாறாக தரமற்றது என்று தான் நினைத்தார்கள். அவர்களின் வார்த்தைகளில் என் மீதான உண்மையான அக்கறை இருப்பதாக உணர்ந்ததால், ஏன் என்ற கேள்வியைக் கூட நான் கேட்க வில்லை. மேலும், அபூமுஹை அவர்கள் சொன்னதும், சிந்திக்க வைத்தது. ஒருவனைத் திட்ட வேண்டுமென்றால், அவனின் தாயின் மீதான வசவு சொல்லை ஏன் பயன்படுத்துகிறீர்கள் என்ற அவரது தர்க்கத்தில் இருந்த நியாயம் உறைத்ததால், உடன் மாற்றினேன். இந்த வார்த்தை ஒரு ஆணாதிக்க வர்க்கத்தால் வடிவமைக்கப்பட்ட சொல் என்ற புரிதலும் வந்தது. இந்த சறுக்கலுக்காக வருத்தப்பட வேண்டியது தான்.

நியாயப் பூர்வமான தர்க்கங்களை, வாதங்களை, யார் சொன்னாலும் ஏற்றுக் கொள்வேன். நண்பர்களாயினும் சரி, எதிரணியினர் ஆனாலும் சரி. அகங்காரத்தைக் கொண்டு வாதாடுவது இல்லை. அதனால், தான் நண்பர்கள் சொன்ன பொழுது, அதை கேள்வியின்றி ஏற்றுக் கொண்டேன்.

// நண்பன் said...

விடாது கருப்பு,

உங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு மிக்க நன்றி.

அதை நீக்குவதற்குக் காரணம் - அதன் மொழி நடையும், எழுத்தில் தெரிந்த வன்முறையும்.//

நீங்கள் ஆபாசமாக எழுதிகிறீர்கள் என்று நான் சொல்லவில்லை. வன்முறையும், மரியாதையற்ற மொழியும் தான் என்னைப் படுத்தி எடுக்கிறது. வன்முறைகளை என்றுமே நான் ஆதரிக்கப் போவதில்லை. என் வலைப்பதிவிலும் தான். அதனால், வன்முறைகளை நிச்சயம் விலக்கியே வைப்பேன். எனது இன்னுமொரு பதிவில், தீவிரவாதத்தை எதிர்த்து அத்தனை பேசிய ஒரு பதிவில், ஆருரன் வந்து எழுதுகிறார் - சுன்னி முஸ்லிம தீவிரவாதிகள் அனைவரையும் அமெரிக்கர்கள் அழித்து ஒழிக்க வேண்டும். அதையும் நீக்கி விடுவேன். அந்த குறிப்பிட்ட நண்பரின், மனோபாவம் எப்படிப்பட்டது என்பதை வலைப்பதிவினர் அனைவரும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக, அதை ஒரு நாள் விட்டு வைத்தேன். அதன் ஆயுள் அத்தனை தான்.

என்னை நீங்கள் ஒரு ஜனநாயகப் பண்பில்லாதவன் என்று கடிந்து கொள்ள வேண்டுமானாலும் செய்யுங்கள். ஜனநாயகப் பண்பு சில விதிமுறைகளுக்குட்பட்டது. மனித மாண்புகளை மதிக்க வேண்டும் என்பதும் ஜனநாயகத்தின் ஒரு அடிப்படைத் தத்துவம். எல்லையற்றது எனது ஜனநாயக உரிமைகள் என்று கோருவதனால், மன்னிக்கவும், அத்தகைய ஜனநாயகம் எனக்குத் தேவையில்லை. அதையும் மீறிய உரிமைகள் உங்களுக்குத் தேவை என்றால், அதை உங்களுக்கு உரிய இடத்தில் செய்து கொள்ளுங்களேன். ஏன் என்னைத் தொந்தரவு செய்கிறீர்கள்?



// வெட்டு ஒன்னு துண்டு ரெண்டு கேஸ் நான் //


மிக்க மகிழ்ச்சி. அப்படியே இருங்கள். ஆனால், அந்த ஒரு வெட்டு, நேர்மையானதாக இருக்கட்டும். பண்புள்ளதாக இருக்கட்டும். இந்த அடிப்படைகளை வைத்துக் கொண்டு பார்த்தால், என்னுடைய எழுத்துகளும் பெரும்பாலும் வெட்டு ஒன்று, துண்டு இரண்டு என்று தான் இருக்கின்றது. சில சிறு சிறு தவறுகளை, சறுக்கல்களை, வார்த்தைப் பிரயோகங்களைக் கொண்டு, எதிரிகளை மடக்கிப் பிடித்து விட்டதாக, நான் ஒரு போதும் நினைத்துக் கொள்ள மாட்டேன். இந்த சறுக்கல்கள் அனைவருக்கும் வரக்கூடியது தான். பேசப்படும் கருத்தளவில் இருக்கும் குறைகளைத் தான் நான் விமர்சிக்கிறேன். இதில் வெட்டும் கிடையாது துண்டும் கிடையாது புரிதல்கள் மாத்திரமே சாத்தியம்.

வாதம் புரிந்து, எவரையும் அவர்கள் கருத்திலிருந்து வெளியேற்றி, என்னிடம் வந்து வேர வைக்க முடியும் என்ற முட்டாள்தனமான நம்பிக்கைகள் எல்லாம் கிடையாது. கொஞ்சமேனும் என்னுடைய நிலைபாட்டைக் குறித்து ஒரு புரிதல் மாற்று அணியினருக்குக் கிடைக்குமென்றால், அது தான் என் எழுத்துகளின் வெற்றி என பெருமிதம் கொள்வேன். மற்றபடி, வெட்டவும் துண்டாடவும் விருப்பமில்லாதவன்.

இருவருடைய பார்வைகளும், கோணமும் வேறுவேறாக இருக்கின்றது. அதில் ஒன்றும் தவறில்லை.


// எம் முன்னோர்கள் இந்த பார்ப்பன நா*களிடம் பட்ட அடியானது இன்னும் என் நெஞ்சில் ரணமாய் இருந்து வலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. //


இருக்கலாம். அந்த வலியை நீங்கள் வெளிப்படுத்துவதை நான் தடை செய்யவில்லையே? உங்கள் தளத்தில் நின்று கொண்டு அதைச் செய்யுங்கள். உங்கள் அனுபவங்களிலிருந்து உங்களுடைய எழுத்துகள் வருகிறதென்றால், என்னுடைய அனுபவங்களிலிருந்து என்னுடைய எழுத்துகள் வருகின்றன. எனக்கு நிறைய பிராமின் நண்பர்கள் உண்டு. ஆண்களும் உண்டு, பெண்களும் உண்டு. அவர்கள் என்னிடத்தில் எந்த பேதத்தையும் காட்டியதில்லை. இன்னமும் எனக்கு அவர்கள் நண்பர்கள் தான். கல்லூரிக் காலம் என்ற பொழுது, இளமைத் துடிப்பில் அப்படி இருந்திருக்கலாம் என்றில்லை, இப்பொழுதும் கூட அவர்கள் அவ்வாறு தான் இருக்கின்றார்கள். நீங்கள் சொல்வது போலவும் மனிதர்கள் இருந்திருக்கக் கூடும். அதற்காக, உங்கள் அனுபவத்தை நான் உள்வாங்கிக் கொண்டு, உங்களைப் போன்று எழுத வேண்டும் என்றில்லையே? உங்கள் அனுபவத்தை நீங்கள் எழுதுங்கள். என் அனுபவத்தை நான் எழுதிக் கொள்கிறேன். சரிதானே?


// அப்படி நான் என்னதான் எழுதினேன் என அறிந்துகொள்ள எனக்கும் ஆவலாக உள்ளது. //


இதோ இருக்கிறது - கீழே.

நண்பர்களுக்குத் தகவல் சொல்லி வாசிக்கச் சொல்லுங்கள். நீங்கள் குறிப்பிடும், பேராசிரியர், நாகூர் இஸ்மாயில், என் தவறுகளைச் சுட்டிக் காட்டி, திருத்தச் சொன்னார். திருத்திக் கொண்டேன். உங்களுக்கும் அத்தகைய நல்ல வழிகளை அவர் சொல்லித் தரட்டும்.

// விடாது கருப்பு said

பல கேள்விகளை நானும் பலமுறை அந்த சொறிகரனிடம் கேட்டேன். அதன் கும்பலிடமும் கேட்டேன். தகுந்த பதில் இல்லை. அடிவருடும் கும்பலை வைத்தும் ஜால்ராக்களை வைத்தும் எனக்கெதிராகக் குறைப்பதைத் தவிர உருப்படியான எந்த பதிலும் வருவதில்லை!

நான் முன்பே சொன்னபடி பூணூலை மட்டுமே வெட்டி இருக்கக் கூடாது. ஒட்டுமொத்தமாக எல்லா அய்யனையும் போட்டுத் தள்ளி இருந்தால் இன்றைக்கு இந்த அளவுக்கு பேசிக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள் ஜாதிவெறி பிடித்த பார்ப்பனர்கள்.//


இதில் ஆட்சேபத்துக்குரிய பகுதியாக நான் கருதியது - 'எல்லா அய்யன்களையும் போட்டுத் தள்ளி இருந்தால்........' - என்பதைத் தான். உங்களுடைய இந்தக் கருத்து, this ethnic cleansing concept is totally unacceptable to me. அதனால் தான் வெளியிடவில்லை.

பூணூலை வெட்டி எறிய வேண்டுமென்பதை, பார்ப்பனீய சிந்தனைகள் அழிய வேண்டும் என்பதன் குறியீடாக பெரியார் கூறினார். அந்த அளவில் ஒரு கருத்தியலாக ஏற்றுக் கொள்கிறேன். ஆனால், இந்த 'போட்டுத் தள்ளும் விவகாரம்' நம்ம கையில ஆகாது, ஐயா!!!

பெரியார் இதையும் சொன்னாரே என்று ஒரு தர்க்கத்திற்காக, நீங்கள் பெரியாரின் ஒரு கூற்றை முன் வைக்கலாம். 'பாம்பையும், பார்ப்பனனையும் பார்த்தால், முதலில் பார்ப்பனனை அடி' என்று. பெரியாரின் இந்தக் கூற்றோடு எனக்கு உடன்பாடு கிடையாது. ethnic cleansing என்ற கோட்பாட்டை, பெரியாரின் பெயரால் எல்லோரும் தவறாக பயன்படுத்துகின்றன்ரோ என்ற ஐயம் என்னிடத்தில் உண்டு. Periyar had merely set a priority as to what to fight as an evil. He considered parpanism as more dangerous and venomous than a snake. அவ்வளவு தான். பெரியார் போன்ற ஒரு சிந்தனையாளர், அழித்தொழிப்பதை கற்றுக் கொடுத்திருக்க மாட்டார் என்பது என் எண்ணம். என் புரிதல். பெரியாரை மறு ஆய்வுக்கு உட்படுத்தும் பொழுது இந்த கருத்து சிதைவுகளை களைய முயன்றிருக்க வேண்டும். ஆனால், பாவம். எல்லோருக்கும் அவரை திட்டுவதற்கும் தவறாகப் புரிந்து கொள்வதற்கும் தான் நேரமிருக்கிறது.

'நீ பெரியாரைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறாய். அவர் சொன்னதன் பொருள் அழித்தொழிப்பு தான்' என்ற வாதத்தை நீங்கள் வைத்தால், அதை எதிர்த்து இப்பொழுதுக்கு நான் தர்க்கம் செய்யப் போவதில்லை. மாறாக, பெரியாரை முற்றிலுமாகப் படித்துப் புரிந்து கொள்ளும் வரை, கொஞ்சம் தள்ளி வைத்துக் கொள்வேன். என்னை பார்ப்பனர்கள் இம்சிக்கவில்லை. மாறாக, அவர்களில் சிலர் முன் எடுத்துச் செல்ல விரும்பும் பார்ப்பனீயம் கோட்பாட்டை அடிநாதமாகக் கொண்ட இந்துத்வம் என்ற கருத்தியல் தான் படுத்துகிறது. அந்தக் கருத்தியலை, அதன் தளத்திலே நின்று தான் சந்திக்க வேண்டுமே தவிர, வீண் ஜம்பமாக, அழித்தொழிப்பு கொள்கையெல்லாம் ஆதரிக்கப் போவதில்லை.

இறுதியாக, நண்பனொருவன் அனுப்பிய என் வலைப்பதிவைப் பற்றிய விமர்சனம் கீழே தருகிறேன்.








இந்த மாதிரியான நண்பர்களால் தான் என்னை வழி நடத்திச் செல்ல முடியும். அத்தகையவர்களில் ஒருவராக உங்களால் முடிந்தால் மாறுங்கள். இல்லையென்றால், என் வழி தனி வழி தான்.

திட்ட விரும்பினால் தாராளமாகத் திட்டிக் கொள்ளுங்கள். சிறிது நாட்களுக்கு முன்னால், சில நண்பர்கள், பட்டம் கொடுத்து, புகைப்படம் போடுவோம் என்று மிரட்டினார்கள். (இப்பொழுது தங்கள் கருத்தை மாற்றிக் கொண்டிருப்பார்கள் என்றே நினைக்கிறேன்.) உங்களுக்கும் அந்த மாதிரி ஏதாவது எண்ணம் இருந்தால், அந்த சிரமத்தைத் தரவிருப்பமில்லை. படத்தை இணைத்திருக்கிறேன். எடுத்து போட்டு என்ன வேண்டுமானாலும் திட்டிக் கொள்ளுங்கள்.

நன்றி - இத்தனை நேரம் பொறுமையாக வாசித்தமைக்கு.

(அனைவருக்கும் தான்)

(நேர்மையாகக் கருத்து சொல்ல விரும்புபவர்கள் மட்டுமே எழுதுங்கள். இந்தப் பதிவை வைத்துக் கொண்டு, ஜல்லியடிக்க கிளம்பியவர்களுக்கு, கண்டிப்பாக No Entry)

அபூமுஹையின் பதிவிற்கான பின்னூட்டம்

குரான் வசனம் 2:187 - வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழி பெயர்ப்பு இதோ:

(1)


இதில் வரக்கூடிய ரஃபத் என்ற சொல்லிற்கான விளக்கம்:

கவனியுங்கள் - ரஃபத் என்ற சொல்லிற்கான பொருளை. அது உடலுறவைக் குறிக்கும் நேரடியான சொல் அல்ல. அது, ஒரு கணவன் தன் விருப்பத்திற்கு தன் மனைவியை உடன்படச்செய்யும் பொருட்டு செய்யக்கூடிய, பேசக்கூடிய, குறிப்பால் உணர்த்தக் கூடிய செயல்கள் அனைத்தையும் குறிக்கும். மார்க்க அறிஞர்களே, ரஃபத் என்ற அந்த சொல்லை, இந்த இடத்தில் கணவன் விருப்பம் என்பது தாம்பத்ய உறவாகத் தான் இருக்க வேண்டும் என்று விளக்கமளித்துள்ளனர்.

இந்த மொழி பெயர்ப்பை எடுத்து உங்கள் முன் வைக்கக் காரணம் - இஸ்லாம் ஏற்படுத்திய வழிமுறைகளைப் பற்றிய தெளிவு எல்லோருக்கும் வேண்டுமென்பதற்காகத் தான். தன் விருப்பத்திற்கு தன்னிச்சையாக மனைவியை உடன்படச் செய்து தான், கணவன் உறவு கொள்ள வேண்டுமே தவிர, வற்புறுத்தியோ அல்லது பலாத்காரம் செய்தோ அல்ல. The husband is not allowed to rape his wife. இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்படாத விசயம் அது.

இதை முக்கியமாகக் குறிப்பிடுவதன் நோக்கம் - இந்தப் பதிவை எழுதிய மாற்று மத அன்பர் தாம்பத்ய உறவை கொச்சைப்படுத்தும் விதத்தில் எழுதி உள்ளார். அறியாமை தான் காரணம். இஸ்லாம் எந்த ஒரு விஷயத்திலும் புனித பூச்சு வேலைகள் செய்வதில்லை. வாழ்க்கையை அதன் இயல்பை ஒட்டி, எவ்வாறு வாழ்வது என்பதைத் தான் இஸ்லாம் போதிக்கிறது.

இஸ்லாத்தில் துறவறம் என்பதே கிடையாது. பாலுணர்ச்சி என்பது மனிதனின் இயற்கைத் தேவை. அதை அடக்கி ஆளப் போகிறோம் என்பதெல்லாம் பிரம்மையை கிளப்பும் ஒரு விஷயமே தவிர, கடைப்பிடித்தலில் தவறுகள் நேரக்கூடிய அபாயம் நிறைந்த பாதை. துறவறம் பூண்டவர்களின் கதி என்ன என்பது, சாமியார்களைப் பற்றி தினம் தினம் வரக்கூடிய செய்திகளில் இருந்து அறிந்து கொள்ளலாம். உலகமறிந்த குருக்கள் முதல் கடுந்தவம் புரிந்த முனிவர்கள் வரை இறுதியில் இந்த இச்சைக்குப் பலியாகியே இருக்கின்றனர். ஒரு விதண்டாவாததிற்கு வேண்டுமானால், தர்க்கம் செய்யலாமே தவிர, நடைமுறை சாத்தியக் கூறுகள் நிறைந்த பாதை அல்ல, பிரம்மச்சாரியம்.

இஸ்லாம் இந்த மாதிரி பித்தலாட்டங்களைச் செய்யச் சொல்லவில்லை, போதிக்கவில்லை. மாறாக அனைவரும் திருமணம் செய்து, இல்லற வாழ்க்கையை மேற்கொள்வதையே வற்புறுத்துகிறது

(2)


ஆடைகளைப் பற்றிய வசனப் பகுதி இதோ:

(3)


குரான் வசனங்கள் ஒரே நாளில் இறக்கி அருளப்படவில்லை. பல வருடங்களாக, தேவைகளுக்கேற்ப சிறிது சிறிதாக இறக்கி அருளப்பட்டது. முதன் முதலில் நோன்பு வைத்தவர்கள் அது குறித்து பலவகையான தவறான கருத்துகளைக் கொண்டிருந்தனர். புனித ரமலான் என்பதால், மனைவியுடன் உறவு வைத்துக் கொள்வது தவறு என்ற எண்ணமும், எப்பொழுது உண்பது, எப்பொழுது நோன்பு வைப்பது போன்ற குழப்பங்களும் இருந்தது. இது சராசரி மனிதர்களுக்கு ஏற்படக் கூடிய குழப்பங்களே. அதன் தீர்வாக வந்தது தான் இந்தக் குரான் வசனம். மனைவியுடனான தாம்பத்ய உறவு எந்த வகையிலும் ரமலான் மாதத்தின் புனிதத்திற்கு கேடு விளவிப்பதில்லை. தாராளமாக நீங்கள் உங்கள் மனைவியுடன் இணைந்து கொள்ளுங்கள் என்று தான் கூறுகிறது குரான். அதாவது இறைவசனங்கள்.

Its a down-to-earth advice.

இது சிலருக்கு ஆபாசமாகத் தெரிகிறதா? இன்னமும் நம்மிடையே பலருக்கு, தாம்பத்ய உறவு என்றாலே ஆபாசம் தான் மனதில் தோன்றுகிறதே தவிர, அது ஒரு இயல்பான, இயற்கையான, மனித இன பாதுகாப்பிற்குத் தேவையான ஒரு விஷயமாகத் தோன்றவில்லை. காரணம் - தாம்பத்ய உறவென்றால் தவறென்றே புத்தி புகட்டப்பட்டு வளர்க்கப் பட்ட கட்டுப் பெட்டித்தனம். The Victorian Values!!! இது அவரின் தனிப்பட்ட மன வளர்ச்சியின்மையைக் காட்டுகிறதே தவிர, வேறில்லை. எத்தனை புதிரா, புனிதமா வந்தால் கூட, இந்த விஷயத்தில் இவர்களால் தெளிவு பெற முடியாது.

மற்ற குரான் வசன மொழி பெயர்ப்புகள் இதோ:

(4)




(5)


(6)

(7)



(8)






என்னிடமுள்ள ஆறு குரான்களிலிருந்து, மொழி பெயர்ப்பைக் கொடுத்து விட்டேன். (குரானின் விவரங்கள் கீழே வரும். வாசிக்க விருப்பமுள்ளவர்களுக்காக)

இணையத்திலிருந்து, கீழே உள்ள ஒரு மொழி பெயர்ப்பைக் காட்டியுள்ளார்.

002:187 Rashad
Permitted for you is sexual intercourse with your wives during the nights of fasting. They are the keepers of your secrets, and you are the keepers
of their secrets. GOD knew that you used to betray your souls, and He has redeemed you, and has pardoned you. Henceforth, you may have
intercourse with them, seeking what GOD has permitted for you. You may eat and drink until the white thread of light becomes distinguishable
from the dark thread of night at dawn. Then, you shall fast until sunset. Sexual intercourse is prohibited if you decide to retreat to the masjid
(during the last ten days of Ramadan). These are GOD's laws; you shall not transgress them. GOD thus clarifies His revelations for the people,
that they may attain salvation.

எல்லா மொழி பெயர்ப்பாளர்களும் ஒரே நடையைக் கையாள்வார்களா என்பது சந்தேகமே. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பாணி இருக்கும் ஒரு நடை இருக்கும். மூலப் பொருள் மாறாதிருக்கும் வரை - அவர்களின் சொந்தப் புலமையைக் காட்டிக் கொள்வதில் தவறில்லை.

இங்கே ஒரு அறிஞர் cover என்கிறார். மற்றொரு அறிஞர் raiment என்கிறார். இன்னும்மொரு அறிஞர், secret என்கிறார். ஆனால் சாராம்சம் எல்லாவற்றிலும் ஒன்றாக இருக்கக் காணலாம். ஒருவருக்கொருவர் ஆடையாக இருப்பதென்பது ஒருவரை மற்றவர் பாதுகாத்தல் என்ற பொருளில் தான் வருகிறது. தாம்பத்ய உறவென்பது, மிகவும் நெருங்கிய கணவன் மனைவிக்குள்ளே ரகசியமாகக் காக்கப்பட வேண்டிய உறவு. தன் துணையுடன், உடலாலும், உள்ளத்தாலும் இணைந்து இயங்கும் உறவை ஒரு மனிதன் மூன்றாவது ஆளுக்குச் சொல்வது என்பது கூடாது. இதைத் தான் ரகசியம் காத்தல் என்று சொல்கிறார். ஒருவர் மற்றவரின் ரகசியத்தைக் காத்தல்.

இவர் மட்டும் ரகசியம் என்று கூறி விட, மற்றவர்கள் ஏன், ஆடை என்று கூறுகிறார்கள் என்றால், அந்த அரபு வார்த்தையின் நேரிடையான மொழி பெயர்ப்பு அது. பொருள் விளக்கம் தனியாகக் கொடுக்கிறார்கள். இணையத்தில் காணப்படும் குரானில் காண்பவை எல்லாம் வெறும் மொழி பெயர்ப்பு மட்டுமே. அதற்கான விளக்க உரைகள், குறிப்புகள், வசனம் வெளியான இடம், காலம், அதன் பின்னணி என்ற பல விபரங்கள் புத்தகங்களில் தான் கிடைக்கும். குரானை வாசிப்பதற்கு இவை அனைத்தும் முக்கியம். இவை இல்லாமல், குரானை வாசித்து விட்டு உரையாடி புண்ணியமில்லை.

சரி, இப்பொழுது இந்த ஆடை என்ற குறியீட்டின் தாத்பார்யம் என்ன?

ஆடையின் பயன் மறைத்தல், பாதுகாத்தல் இரண்டுமே தான். உடைகள் மனிதனின் பாலியியல் உறுப்புகளை மட்டும் மறைத்தல் அல்ல. அது பாதுகாப்பும் தருகின்றது - இயற்கையிலிருந்து. குளிர், வெயில், மழை, காற்று போன்றவற்றிலுமிருந்து பாதுகாப்பது போல். மனிதனின் பாலியியல் உறுப்புகளையும் மறைத்துப் பாதுகாக்கிறது. மனிதனின் நிர்வாணத்தைப் பிறருக்குக் காட்டாது பாதுகாக்கிறது. இந்த ஆடைகளுக்குப் பின்னால், மனித உடலின் ரகசியங்கள் அடங்கிக் கிடக்கின்றன.

கணவன், மனைவி, இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஆடையாக இருப்பதென்பது, அவர்கள் உரிமை பெற்ற நெருக்கத்தினால், தெரிந்து கொண்டதை வெளியில் சொல்லக் கூடாது. இது உடல் சார்ந்தது மட்டுமல்ல. மற்ற ரகசியங்களாகவும் கூட இருக்கலாம். எதுவானாலும், ஒருவர் மற்றவரை நம்பி தன்னை ஒப்படைத்துக் கொள்ளும் பொழுது, அவர்களின் அந்யோன்யத்தை பறைசாற்றாமல், எப்படி ஒரு ஆடை உங்கள் மானத்தைப் பிறரது பார்வையிலிருந்து தடுத்து வைக்கிறதோ, அந்த அளவிலான, பாதுகாப்பைத் தரும் உறவாக அமைய வேண்டும் என்ற பொருளில் அமையப் பெற்ற வசனம்.

'ஆடையாக உன்னை உடுத்துக் கொள்வேன்..' என்று எத்தனையோ திரை இசை பாடல்களில், புதுகவிதைகளில் கவிஞர்கள் எழுதித் தள்ளுகிறார்கள். அதையெல்லாம் அறியாதவர்களா இவர்கள்? இவர்களுக்கெப்படி தகுதி வந்தது - குரானை விமர்சிக்க?

மற்றொரு விதத்திலும் இந்த ஆடை என்ற சொல்லுக்குப் பொருள் கொள்ளலாம் 'அதாவது, ஒரு கணவன், மனைவி என்ற ஆடையை அணிந்து செல்லும் பொழுது, எங்கிருந்தாலும், மற்ற பெண்களை நாடாது, தவறு செய்யாது இருப்பான். அதே போல மனைவியும் கணவன் என்ற ஆடையினுள் பாதுகாப்பாக இருப்பாள். இந்த ஆடையை சற்றே கழற்றி வைக்க நேரிட்டால், துணையல்லாத ஒருவருடன் தொடர்பு கொள்ள நேர்ந்தால், அங்கு முதலில் கொட்டப்படுவது - இயலாமை நிறைந்த தன் வாழ்க்கைத் துணையின் பலவீனங்கள் தான். ரகசியங்கள் வெளிப்படும் பொழுது, அந்த ரகசியங்களைக் கொண்டு, பின்னர் மிரட்டப்பட்டு, நிரந்தரமாக அடிமையாகிவிடக்கூடும், துரோகம் இழைக்கும் அந்த துணை.

அதனால் தான் ரகசியங்களைக் காப்பீராக என்கின்றது குரான். ரகசியங்கள் எப்படி காக்கப்பட வேண்டும். ஆடையைப் போல், உடலை விட்டு எப்பொழுதும் விலகாது இருப்பதைப் போல்.

நெருக்கமான, பாதுகாப்பான ஆடைகளாக கணவன் மனைவி இருக்க வேண்டும் - வாழ்க்கை அமைய வேண்டும்.

கவித்துவமான வரிகள்.


குரான் விபரங்கள்:

1, 3 - The Holy Quran - Bait ul Quran, Urdu Bazar, Karachi, Pakistan. Ph: 2630744-2633342 Email: alquran@digicom.net.pk
2, 7 - Ma'ariful Quran, Maulana Mufti Muhammad Shafi, Maktaba-e-Darul-'Uloom, Karachi -14, Pakistan. Ph: 5042280, 311217, 5040923
4. - Towards Understanding the Quran (Tafhim Al-Quran) Sayyid Abul A'Laa Mawdudi, The Islamic Foundation, 225, London Road, Leicester LEZ IZE, UK.
5 - திருக் குர்ஆன், இஸ்லாமிய நிறுவனம் ட்ரஸ்ட், IFT காம்ப்ளாக்ஸ்,
138/78 பெரம்பூர் சாலை, சென்னை 600 012.
6. திருக் குர் ஆன், Moon publications, 2nd floor, 3, Post Office Street, Mannady, Chennai - 600 001
8. The meaning of the Holy Quran - Mohammed Marmaduke Pickthall, Universal Book Stall, 5 Ansari Road, New Delhi 2